اسد گلچینی
در ١٦ آذر ٨٨ جمعی از کارکنان شرکت ساپکو (طراحی مهندس و تامین قطعات ایران خودرو) خواستار تبدیل وضعیت استخدامی کارگران پیمانکار به قراردادی طبق بخشنامه شماره ٥٨١٨٥ مورخ ١٧/٤/٨٦ شدند .
آنها به احمدی نژاد مینویسند که:
"احتراما اینجانبان جمعی پرسنل پیمانکار شرکت ساپکو(طراحی مهندسی و تامین قطعات ایران خودرو) با حداکثر ١٥ سال سابقه خدمت در این شرکت همچنان به صورت پیمانی، مشغول بکار هستیم که با امید به آینده ای روشن در سایه لطف و عنایت خداوند متعال و به پشتوانه دولت عدالت محور چشم به راهی دوخته ایم که سرانجام آن عدالت و رفع تبعیض است. "
(تاکید از من است)
"جناب آقای رئیس جمهور علی رغم دستور صریح جنابعالی مبنی بر تبدیل وضعیت استخدامی کارگران پیمانکار به قراردادی طبق بخشنامه شماره ٥٨١٨٥ مورخ ١٧/٤/٨٦ و تاکید وزیر محترم صنایع تاکنون این دستور اجرا نشده است. لذا از آن مقام محترم عاجزانه تقاضا داریم که به مشکل ما رسیدگی فرمائید و به این بی عدالتی پایان دهید چرا که رفع بی عدالتی از شاخصه های اصلی دولت جنابعالیست. " (تاکید از من است)
این نامه در ایلنا تحت عنوان "استمداد کارگران پیمانکاری ساپکو از رئیس جمهور" منتشر شده است http://www.ilna.ir/newsText.aspx?ID=94110 و در وب لاگ خودرو کار http://khodrokar.blogfa.com/ که عنوان وبلاگ کارگران ایران خودرو را دارد و درست در تقابل با بسیاری از تجارب و مبارزات تاکنونی کارگران ایران خودرو، "اعتراض کارگران پیمانکار ساپکو به قراردادهای موقت" هم نام گرفته است و تبلیغ شده است! انگار از نظر این دوستان هر اعتراضی حتی اگر خرافات بسیاری بر علیه کارگران را هم در برداشته باشد برحق است. نامه به ضمیمه میاید.
بدیهی است که کارگران به همه اشکالی که بتوانند خواستار حق خود میشوند. بدیهی است که باید این کار صورت بگیرد و بدیهی است که باید ذره ذره حقوق کارگران و خواست هایشان از حلقوم سرمایه داران و دولتشان بیرون بیاید و این در صورتی ممکن است که کارگران و قبل از آن رهبران و پیشروانشان به این سطح از توان و توقع برسند. اما اگر چنین نیست، نامه های این چنینی هم نوشته میشود و مورد تبلیغ هم قرار میگیرد.
متاسفانه باید گفت که استمداد کارگران و کارکنان ساپکو نمونه ای از توهم و استیصال است که در میان کارگران وجود دارد و اینگونه هم میتواند استمداد! خود را به رئیس جمهور برساند. این نمونه افراطی از استیصال و درماندگی است. درمانده و مستاصل از حق طلبی و مبارزه جویی کارگران و در مانده از اتکا به اتحاد خودشان و در اتکا به نیروی متحد هزاران کارگری که در همان ایران خودرو برای خواستهایشان مبارزات فراوانی داشته اند.
هم اکنون استخدام کارگران به شکل پیمانی و حتی قرار دادی معضله جدی کارگران در سراسر ایران است و میلیونها کارگر و بیش از ١٠ میلیون نفر از خانواده های کارگری را در بر گرفته است. این نامه عمق توهم نویسندگان و حامیانش را به دولت سرمایه داران نشان میدهد. این چنین نامه هایی باید توسط کارگران آگاه به منافع طبقه کارگر و بویژه کمونیستها دور ریخته شود و به جای آن پاسخ درست سیاسی و طبقاتی داده شود و اتکا به مبارزه کارگران جایگزین شود. این نمونه ای از درد امروز طبقه ماست که در کنار سرکوب و استثمار وحشیانه زمین گیر شده است.
توهم به دولت
نیت شما هر چه باشد، فشار بر شما هر اندازه بیشتر شده باشد و هزینه زندگی کمتری داشته باشید که دارید، هیچکدام نمیتواند بهیج عنوانی توجیه کننده خرافه ای باشد که شما دارید به خورد کارگران میدهید و آنهم این است که گویا دولت سرمایه داران عدالت خواه و داد پرور است. اینها به هیچ عنوان نمیتواند توجیه کننده استمداد و کمک از رئیس دولت سرمایه داران برای حل مشکل شما باشد. کارگران آگاهانه میتوانند و باید تلاش کنند از هر طریقی به رئیس دولت سرمایه داران و هر کارفرما و اداره ای نامه هم بنویسند٬ خواست ومطالبات خود را بیان کنند و به بی حقوقی و بی عدالتی اعتراض کنند٬ به آنها به عنوان عاملین این وضع اعتراض کنند و رئیس دولت و صاحبان سرمایه را زیر فشار بگذارند. اما این نامه صرفا توهم و استیصال را نشان میدهد. بویژه وقتی عمق این توهم بیشتر میشود که خودتان میگویید دو سال و نیم قبل یعنی در تیر ٨٦ وزیر کابینه احمدی نژاد در این مورد بخشنامه کرده است و هنوز هم جوابی دریافت نکرده ایم. در چنین وضعیتی باز هم راه حل را در این دیده اید که به رئیس جمهور "عدالت پرور"و رئیس دولتی که "سرانجام آن رفع تبعیض و عدالت است" استمداد کنید؟ این عمق توهم پراکنی به دولت سرمایه داران است که مدافع شما و حتی تغییر قرارداد کار از پیمانی به قراردادی نیست. این دولت وظیفه اش حفظ بازار کار ارزان برای سرمایداران است و وظیفه اش سرکوب هر اعتراضی به این مناسبات است، این دولت سرمایه داران است که با سرعت سرسام آوری اقتصاد را باید با نیاز های طبقه سرمایه دار در ایران و جهان تنظیم کند، خصوصی سازیها را توسط سپاه و وزارت اطلاعات به سرانجام برساند و طرح یارانه ها را اجرا کند، مگر شما این را با تمام وجود نمیتوانید درک کنید؟ مگر همه کارگران ایران این را نمیدانند؟ ، و شما به اینها عدالت خواهی میگوئید!
دوستان عزیز! دولت نماینده طبقه حاکمه است، دولت ابزار سرکوب طبقه حاکمه است و این مساله آنچنان در میان شما بی معنی شده است که به دولتی که در مقابل دیدگان همه کارگران،استثمار و سرکوب را برای رسیدن به این اهداف دنبال میکند ناپدید شده است. این عمق توهم به دولت سرمایه داران و رئیس آن است و سرخورده و مستاصل از نیروی ای که باید متحد شود و با اتکا به مبارزه و خواستش اینها را عقب بزند.
سرگردان در میان آرزو ها و زندگی واقعی
این نوع نامه ها نه تنها بخشی از فرهنگ اعتصاب شکنی است٬ بلکه بدترین توهم به دولت ها و جناح های مختلف بورژوازی در ایران است.
درمیان شما کارکنان و کارگران ساپکو و هزاران کارگر ایران خودرو، و ... کم نیستند کسانی که با آرزوی برنده شدن موسوی در "انتخابات" روزها و ماه های گذشته را سپری کردند. هنوز هم "دولت کودتا" بر زبان بسیاری از همکاران و همفکران جاری است و هنوز هم با اغماض به اهدافی که موسوی و کروبی و رفسنجانی دارند نگریسته میشود. هنوز هم امید به ١٣ آبان ها و روز قدس و دیروز ١٦ آذر که دانشگا ها را سبز کرد و لابد تاسوعا آشورای سرخ! که در راه است از دست نرفته است. از سویی آرزو برای اینکه مثلا اینها بتوانند استبداد را براندازند و از سوی دیگر میدانید که خزانه دست رئیس جمهور "عدالت خواه" است و بالاخره تصمیم گرفتید که هم این آرزو ها را داشته باشید و هم زندگی را با استمداد از احمدی نژاد بهبودی بدهید و بدتر از آن دولت این جانیان به حال زندگی و کار طبقه کارگر و مردم محروم را عدالت خواه به کارگران و خواننده هایتان معرفی کنید و خطاب به احمدی نژاد بگویید که " رفع بی عدالتی از شاخصه های اصلی دولت جنابعالیست. " و این برای طبقه کارگر و مبارزینش شرم است.
اینجا نیز عمق توهم باز هم به سرمایه داران و دولتشان بیشتر خودنمایی میکند. دولت جمهوری اسلامی با موسوی و رفسنجانی و کروبی و احمدی نژاد را طبقه کارگر ایران تجربه کرده است. جنبش سبز هم هیچ چیزی جز دست بدست شدن قدرت در بین اینها نیست و هر گونه توهمی به این برای کارگران به معنی سمی است که اکنون از نامه شما بیرون زده میشود و کارگران و طبقه کارگر را بیش از بیش به میدان خاموشی و سرکوب و استثمار میبرد. این توهمی است که در میان اقشار و طبقات دیگر اجتماعی و احزاب و جریانات سیاسی شان از چپ تا راست در شش ماه گذشته به حد وفور دیده شد و دقیقا در چنین فضایی چنین نامه هایی ممکن میشود.
کارگران با مصاف های بسیار بیشتری برای رها کردن خود از این همه عوامفریبی و توهم روبرو شده اند این در حالی است که شما خبر دارید که رفقایتان را بخاطر دفاع از حق کارگر ابتدا دستگیر و زندانی و بعد برای خاموش کردن بیشتر کارگران آگاه، از کار هم اخراج میکنند. و میدانید که برای دفاع از حق حرف زدن کارگری که خواهان زندگی و کار بهتری است و بر علیه کار قراردادی و پیمانی است باید سالها در زندان باشد و هر هفته کتک بخورد، یک یک و دو دو آنها را در کارخانه و محل زندگی و خیابان دستگیر و زندانی کنند و آنها را به شلاق بکشند و ... اینها را شما با خبرید و باز هم به رئیس دولتی که بسیار آگاهانه مسیر "رفع بیعدالتی" را بوسیله سپاه پاسداران و اطلاعات دنبال میکند٬ طلب کمک میکنید و بدتر اینکه اینها را این چنین معرفی میکنید. این دروغی است که متاسفانه در میان شما بعنوان کارگران ساپکو و حداقل این بخش از درخواست کنندگان استداد از رئیس جمهور به واقعیت تبدیل شده است.
نامه را پس بگیرید
هر کارگر مبارز و آگاهی از چنین نامه ای بر آشفته خواهد شد. هر کارگر کمونیستی که در میان آرزوهای رای به موسوی و عدالت خواهی احمدی نژاد گیر نکرده باشد به عمق این کار که در جهت تحمیق و ضد آگاهی طبقاتی است نگران میشود. این راهی است که مطلقا نباید بوسیله ما کمونیستها در هر جا و در میان کارگران که هستیم مورد اغماض قرار بگیرد. وب لاگ "خودرو کار" لابد در این توهمات شریک است که آنرا برای انتشار بیشتر درج کرده است. این را نباید دامن زد. بلکه بر عکس بسیار رفیقانه عمق ضد کارگری بودن این برخورد و افکاری که آنرا مهندسی کرده است را نشان باید بدهیم.
این نامه میتواند شروع مناسبی برای انتخاب راه های درست بوسیله کارگران آگاه و سوسیالیستی بشود که هیچوقت به دولت های احمدی نژاد و موسوی و رفسنجانی و امثالهم توهمی نداشته اند. و نه تنها این بلکه با تلاش روشن و کمونیستی و با توجه به درسهای ٦ ماه جنبش سبز در ایران باشد. کارگران برای متحد کردن و آگاه شدن به منافع امروز و آینده شان باید این تلاش را بکنند. امروز کارگران آگاه با یک حساب سرانگشتی میتوانند درییاند که خصوصی سازیها بوسیله سپاه و اطلاعات رژیم چه فلاکت وحشیانه و پادگانی را رقم خواهد زد و چه وضعیتی در انتظار طبقه کارگر و مردم محروم است. و باز هم با یک حساب سرانگشتی میتوان پی برد که طرح یارانه ها که امروز ممکن است پولی از دولت"عدالت خواه " به جیب کارگران وارد کند چگونه فردا ٥ برابر آن را از سبد خرید خانواده های کارگران در میاورد. لابد از نظر شما این یکی از "عدالت خواهی" های دولت است! در حالی که این وضعیت باز هم استثمار شدید تر، اضافه کاری بیشتر و فلاکت و نا امنی بیشتری را بر کارگران از آنچه امروز هست تحمیل میکند.
نامه اخیر کارگران ساپکو نه تنها باید پس گرفته شود بلکه باید به بحثی پیرامون راه حل کارگران برای مبارزه در میان کارگران کمونیست و آگاه در چاره یابی برای بیرون رفت از وضعیت سیاسی و اقتصادی کنونی منجر بشود. علاقمندان را به پاسخ ما جلب میکنم تحت عنوان "آنچه باید آموخت" http://hekmatist.com/300909DC.html.
17 آذر 1388
8 دسامبر 2009
___________
ضمیمه
در نامهاي به احمدي نژاد مطرح شد؛
استمداد کارگران پیمانکاری ساپکو از رئیس جمهور
آقای رئیس جمهور علی رغم دستور صریح جنابعالی مبنی بر تبدیل وضعیت استخدامی کارگران پیمانکار به قراردادی طبق بخشنامه شماره 58185 مورخ 17/4/86 این دستور اجرا نشده است/به این بی عدالتی پایان دهيد.
ايلنا: جمعی از کارکنان شرکت ساپکو (طراحی مهندس و تامین قطعات ایران خودرو) خواستار تبدیل وضعیت استخدامی کارگران پیمانکار به قراردادی طبق بخشنامه شماره 58185 مورخ 17/4/86 شدند.
به گزارش ایلنا، متن کامل این نامه به شرح ذیل است:
احتراما اینجانبان جمعی پرسنل پیمانکار شرکت ساپکو(طراحی مهندسی و تامین قطعات ایران خودرو) با حداکثر 15 سال سابقه خدمت در این شرکت همچنان به صورت پیمانی، مشغول بکار هستیم که با امید به آینده ای روشن در سایه لطف و عنایت خداوند متعال و به پشتوانه دولت عدالت محور چشم به راهی دوخته ایم که سرانجام آن عدالت و رفع تبعیض است.
ما که افتخارمان این است که از فرزندان این انقلاب هستیم و خون و سرشتمان با این نظام و انقلاب عجین شده این سوال دغدغه ذهنیمان شده است که چرا باید در مجموعه ای کارکنیم که نابرابری و بی عدالتی وجود دارد؟ چرا باید در یک مجموعه که همگی کنار هم برای یک هدف مشترک کار انجام می دهند خیلی ها از این امکانات بهره ببرند ولی نیروی پیمانکار بایستی افسوس این امکانات را بخورد و خون دل بخورد ودم نزند.
جناب آقای رئیس جمهور علی رغم دستور صریح جنابعالی مبنی بر تبدیل وضعیت استخدامی کارگران پیمانکار به قراردادی طبق بخشنامه شماره 58185 مورخ 17/4/86 و تاکید وزیر محترم صنایع تاکنون این دستور اجرا نشده است.لذا از آن مقام محترم عاجز انه تقاضا داریم که به مشکل ما رسیدگی فرمائید و به این بی عدالتی پایان دهید چرا که رفع بی عدالتی از شاخصه های اصلی دولت جنابعالیست.
در پایان از جنابعالی و همکاران محترمتان که در اعتلا و استواری نظام اسلامی تلاش می کنید تشکر و قدر دانی می نماییم.
رونوشت این نامه به محرابیان وزیر صنایع و معاون، نجم الدین مدیرعامل شرکت ایران خودرو و محمدی مدیرعامل ساپکو ارسال شده است.
گروه کارگری ایلنا آمادگی دارد پاسخ دفتر رئیس جمهور يا دفتر وزیر صنایع و معادن و يا مدير عامل شركت ايران خودرو را منتشر کند.
پایان پیام
1388/9/16 - 10:40
کد خبر : 94110