کنگره سوم حزب حکمتیست از نگاه چند نماینده. مصاحبه اکتبر با اسماعیل ویسی
اکتبر: چه نکا ت مهمی را در باره و در مورد جایگاه کنگره 3 حزب میخواهید به همه کمونیستها و بویژه حکمتیستها در کردستان بگویید؟
اسماعیل ویسی:
قبل از هر چیز برگزاری موفقیت آمیز کنگره سوم را به طبقه کارگر، رهبران عملی توده ای و اجتماعی، کارگران وفعالین کمونیست و تمامی انسانهای آزادیخواه و برابری طلب در سراسر ایران و کردستان تبریک میگویم. تاکید میکنم که در مدت زمان کنگره جای خالی و حضوردخالتگرانه شان در تمامی مباحثات احساس میشد. امید هست که همگی دوش بدوش هم بتوانیم با برداشتن گامهای اساسی و روشن، واقعبینانه و هدفمند که از ویژه گی های متدلوژی کمونیسم دخالتگرانه مارکس- حکمت است، مسایل مهم و مطرح در کنگره را در پراتیکمان دنبال کنیم. مبانی فکری ، سیاسی و فعالتی حزب حکمتیست همچنان بر این مبنی و در پرتو مباحثات مهم کنگره امیدوارم دنبال شود و با تلاش هماهنگ و سازمانیافته در گام اولیه برای سرنگونی حکومت اسلامی سرمایه داری و کل نظام و سیستم سرمایه داری و سازماندهی انقلاب اجتماعی طبقه کارگر که حزب ما برای انجام این امر مهم اجتماعی تشکیل شده تلاش کنیم و جهانی را از منجلاب ضد انسانی نظام سرمایه داری نجات بدهیم!
شرکت کنندگان در کنگره با دخالتگرهای پیگیرانه خود تا آنجائی که ممکن بود، توقعات سیاسی فعالین کمونیست و کارگری و برابری طلب و آزادیخواهی را بر آورده کرده، و منعکس کننده توقعات شان در کنگره بودند.
کنگره سوم چون کنگره های پیشین کنگره ای روتین و نرمال بود. هر چند در شرایطی ویژه موقعیت اقتصادی- سیاسی در ابعاد جهانی و منطقه ای و جامعه ایران بود. که بنوعی رنگ و بوی خود را به کنگره و مباحثات آن بمثابه حزبی سیاسی- اجتماعی که گریز ناپذیر هست، زده بود. حزبی که میکوشد با شناخت واقعی از موقعیت کنونی و تشخیص مؤلفه های مثبت و منفی و موانع سر راه پیشروی های آتی اش را بطور هدفمند تضمین کند و توقعات واقعی را در پیش پای خود و جامعه و فعالین جبش کمونیستی کارگری قرار بدهد.
بر این اساس کنگره گزارش های مربوطه را مورد ارزیابی و بررسی همه جانبه قرار داد و بر نکات مثبت و منفی فعالیتهای دوره گذشته و موقعیت کنونی حزب که بطور غیر قابل انکاری در صحنه سیاست جامعه ایران قرار دارد و یکی از مطرح ترین احزاب سیاسی و بنوعی وجودش تداعی کننده عروج جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی میباشد،تاکید نمود. وبا چشم دوختن به واقغیت تلخ که ویژه متد لوژی حکمتیسم میباشد برمشکلات واقعی از لحاظ سبک کاری، ضعیف بودن حزب و حزبیت و بنوعی جنبشی عمل کردن، کم نفوذ بودن حزب در جنبش کارگری و بخصوص در میان کارگران کمونیست و رادیکال سوسیالسیت و سنگینی کردن شائبه های انقلابیگری ضد رژیمی گری، در پراتیک دوره گذشته با جسارت انگشت گذاشت. و با برسمیت شناختن این موانع بمثابه حزبی که لازم هست در صفوف خود آمادگی لازم را بوجود آورد تا در این شرایط فلاکت بار جهانی که، ممکن هست تلاطمات اجتماعی کور و غیر هدفمند در حامعه ایران رخ بدهد را به حرکات هدفمند و سازمان یافته مبدل و در مسیر واقعی هدایت و رهبری کند، آفریننده فرصتها، توقعات و جهت های عملی و سیاسی آتی حزب در دنیای واقعی و در پاسخگوئی به وضعیت مبارزه کمونیستی مان شد.
اساس روح مباحثات و سیاستهای کنگره در زمینه های متفاوت سیاسی، اقصادی، اجتماعی و فرهنگی بر اساس مبانی فکری ای حزب حکمتیست یعنی کمونیسم دخالتگر مارکس – حکمت " ایحاد تغییرات مثبت در زندگی مادی مردم در جامعه ایران از رفرم تا انقلاب " بود که با دخالتگری فعالانه برای ایجاد تغییر در جزئی ترین تا اساسی ترین مسایل مادی در زندگی مردم در جامعه ایران و کردستان و مبدل شدن به " حزبی مقتدر کمونیستی توده ای و اجتماعی " و متشکل کننده قطب چپ در جامعه و برای تصرف قدرت سیاسی بود. که در غیر ازاین موقعیت، ارتجاع از هر نوعش " ملی، قومی و مذهبی " نتواند خدشه ای به حق و حقوق مردم وارد و تحمیل کند! تداعی شدن آن در جهت و سیاست و نتایج پراتیکی ای که بطور ویژه در این کنگره اتخاذ گردید، میباشد و لازم هست برای مادیت بخشیدن بدان که نیروی همگی مان را طلب میکند، گام برداریم.
یطور مشخص دستیابی به این اهداف انسانی در جامعه محتاج نیروی سازمان یافته ما میباشد و لازم است حول پرچم حزب متشکل شد و سازمان حزب سازمان این مبارزه جنبش و طبقه ما باشد. این توقعی از خود ما و از تمامی انسانهای آزدیخواه و برابری طلب، رهبران کارگری و توده ای در جنبش کارگری است که برای خلاصی از حاکمیت سرمایه داران و سرکوب آنها مبارزه میکنند.
برای رسیدن به این هدف انسانی، لازم است رهبران عملی کارگری و توده ای شبکه های محافل خود را بهم ببافند و برای ایجاد تشکلهای کارگری و توده ای در ابعاد سراسری و دامن زدن به جنبش مطالباتی و اعتراضی و اتحاد وهمبستگی در محیط کار و در اتکا به چنبش مجمع عمومی و همچینی اتحاد مابین کارگر شاغل و بیکار برای اتحاد کارگری، تشکل اتحاد کارگری علیه بیکاری را سازماندهی کنند.
جوانان و انسانهای آزادیخواه و برابری طلب در کردستان واحدهای گارد آزادی را در هیبت کانونهای متفاوت و متونعی که دارند تشکیل بدهند و کنترل جو و فضای زندگی . محیط کار خود را بدست گیرند.
این ما را امکانپذیر میکند تا بتوانیم محیط کار و زندگی شایسته و انسانی را مادیت بخشیم. از نظر ما این ممکن و امکان پذیر هست و لازمه آن وجود حزبی قدرتمند و حکمتیست هایی که این را پراتیک کنند است.
این نکا ت مهم من در مورد کنگره برای همه این رفقا است.
اکتبر: به نظر شما کنگره چه جایگاهی در فعالیتهای حزب خواهد داشت؟
اسماعیل ویسی:
بنوعی در جواب سوال قبلی بطور مستتر و کلی به جایگاه کنگره در فعالیتهای حزب اشاره کرد ه ام. و بطور موجز تاکید میکنم که کنگره سوم در پاسخگویی به وضعیت مبارزه و ارائه خط و جهت کمونیستی کارگری موفق بود. زیرا دنیا و جامعه ایران هم تغییرات زیادی کرده است و بر این اساس روند مبارزات و رودرروئی ها ی اجتماعی جنبه طبقاتی پر رنگتری بخود گرفته است. و در ایران نیز پولاریزاسیون طبقاتی در ابعاد اجتماعی و در مبارزات روزمره پر رنگتر شده و آن جنبه عمومی و همه با هم کم رنگتر شده است و بر این روند، میرود تا طبقه کارگر بطور خاص و اقشار تهی دست بیشتر از همیشه در تحت سلطه حاکمان سرمایه دار در شرایط دشوار تری از هر لحاظ قرار بگیرند. کنگره توانست این شرایط و واقعیت عینی را ببیند و سیاست و جهت درست در این جدال و مبارزه کارگران و کمونیستها بر علیه نظم حاکم سرمایه داران را برای پراتیک آتی حزب از ان اتخاذ کند چیزی که باید برای حزب و جنبش ما بدیهی و پایه ای باشد.
اما درچنین شرایط و موقعیتی که جنبش کمونیستی در دنیا و ایران نیز درآن قرار گرفته است و تا حدی تحت تاثیرجنبشهای ناسیونالیستی و پوپولیستی مدرن وانقلاب همگانی قرار گرفته است، باید شفافیت بسیار بیشتری به تئوری و پراتیک کمونیستی دخالتگرانه مارکس داده شود. شفافیت بمراتب بیشتری بطور هدفمند باید به پراتیک کمونیستی و مشغله ها و اولویتهای یک حزب کمونیستی و رهبریش داده شود. کاری که در کنگره سوم در مبحث " بررسی وضعیت کمونیستی در ایران " توسط کوروش مدرسی، انجام گرفت. شفافیتی بیشتربر خط و جهت کمونیستی کارگری و فعالیتهای آتی حزب قرار داد.