در ناکامیهای جنبش شما، ما مقصر نیستیم (پاسخی به محمد مهتدی )
آقای محمد مهتدی درمقاله ای که بتاریخ دوم اکتبر نوشته اند به قول خودشان سکوت معنی دار حزب کمونیست ایران (کومه له ) را دستاویزی برای توهین واتهامات بی اساس به ما حکمتیستها قرار داده اند. لازم دیدم مختصرا" نکاتی را در جواب به ایشان توضیح دهم .
نکته برجسته در نوشته ایشان نادیده گرفتن آگاهی و دانش خواننده در عصر تکنولوژی اینترنت و فن آوری اطلاعات است. وی در مسیر وارونه جلوه دادن حقایق چهارنعل به پیش میتازد اما نمیداند انتهای این جاده ذهنی بن بست است و راه به جایی ندارد و چابک سوار ما ناگزیر از روبرو شدن با واقعیت است و به آسانی دستش رو میشود. برای اثبات این مسئله نمونه ای را می آورم،ایشان در بخشی ازمقاله اش مینویسد :
" مبارزین دربند با این اقدام شجاعانه (اعتصاب غذای نامحدود زندانیان سیاسی کرد)خود موجب بر پایی جنبشی تودهای شدهاند که انکارآن ممکن نیست."
بدون تردید خواننده از خود میپرسد آقای مهتدی در مورد کدام جامعه و کدام جنبش توده ای قلمفرسایی کرده اند،اگر منظور ایشان کردستان است چرا ایشان واز سر کدام منفعت این گونه سعی در وارونه نشان دادن حقایق دارند؟ آن هم در حالی که کانال ماهواره ای پژاک و... هر روز ساعاتی از برنامه نلویزیونی خود را به یافتن مقصر و دلیل عدم استقبال مردم با این پروژه اختصاص میدهند و همگام با مهمانان محترمشان اعم از خواننده و سیاستمداربه سرزنش کردن مردم و لعن و نفرین مخالفان سیاسی خود میپردازند. مسئله روشن است بعد ازبه بن بست رسیدن امریکا و سیاستهای میلیتاریستی غرب در عراق و عقب نشینی آنان، ناسیونالیسم کرد ایرانی که خود را برای نشستن برخوان قدرت با کمک ارتش آمریکا آماده کرده بود و پیشاپیش برای تقسیم قدرت کنفرانس وجلسه برگزار میکرد، دچار بحران عمیقی شد، انشعاب در صفوف حزب دمکرات و سازمان زحمتکشان بخشی ازاثرات این بحران بود. ناسیونالیسم کرد برای خروج ازاین شرایط ، از سر ناچاری ودرجهت تقویت جنبش قومپرستی نیاز به پروژه های مشابه و از جمله اعتصاب غذای نامحدود زندانیان سیاسی کرد داشت. دست بردن به اعتصاب زندانیان کرد تنها بهانه ای بود برای گرد آوردن کرد به زیر پرچم ناسیونالیسم، آنها مطلقا" نگران زندانیان نیستند و نبوده اند.
اگر اینگونه نیست چرا در سال 84 ناسیونالیستهای کرد ازاعتصاب عمومی در کردستان پشتیانی نکردند؟ چرا در ماه گذشته از تظاهرات مردم در سنندج وکامیاران درقضیه فرزاد کمانگرحمایت نکردند ؟ آقای مهتدی اگر ریگی به کفشتان نیست، چرا در آن زمان دوستان ناسیونالیستتان را سرزنش نکردید؟
آقای مهتدی، مسئله روشن است، کافی است شما هم با خودتان و با مخاطبانتان صادق باشید. ما میدانیم شما از هر اعتراضی وهر جنبشی که غیر قومی باشد پشتیبانی نمیکنید، این حق را به ما هم بدهید که ازجنبش شما و اعتصاب قومی پشتیبانی نکنیم. موضع هر کدام از ما اززوایه منفعت جنبشی است که بدان تعلق داریم ، جنبش ما جنبش کمونیسم کارگری و دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان است و جنبش شما جنبش بورژوازی کرد و دفاع از منافع آنان است این دو جنبش قابل جمع نیستند چون دارای منافع مشترکی نیستند به همین سادگی!!
پیچاندن حقایق و طرح سوالهای انحرافی برخی اوقات نه تنها تاثیرات مثبتی ندارد بلکه سبب میشود سوالات دیگری برای خواننده مطرح شود، نمونه اش همین مورد است :
اگر کسی بخواهد تاریخ آندوره ( منظورشان سالهای 47- 46 )را بنویسد، توضیح نخواهد داد آن چند هزار نفر به چه دلیلی زندانی شده بودند؟
آقای مهتدی فکر نمی کنید برای روشن شدن بهتر قضیه و بعنوان متخصص جنبشهای ناسیونالیستی ومانند کسی که رویدادهای تاریخی این جنبش را پیگیری فرموده اید لازم است برای خوانندگان مقاله هایتان توضیح دهید که بخشی از این زندانیان را چه کسانی تحویل رژیم شاهنشاهی و نیروهای امنیتی آن زمان دادند، میشود لطف کنید و به این بخش از قضیه هم بپردازید!
تا جایی که من خوانده ام و شنیده ام، اثری یا رد پایی از کمونیسم کارگری و حکمتیستها در این قضیه دیده نشده است!!!
نفرت عمیق و ودشمنی کورباعث شده است آقای مهتدی ژنرال مدرسی را بدلیل رابطه خونی ایشان با بعضی ازکادرهای حزب حکمتیست، بعنوان شریک سیاسی ما تصورکنند، خودشان از ما بهتر میدانند تیمسار مدرسی مشاور نظامی ملا مصطفی بارزانی رهبر جنبش ناسیونالیستی در کردستان عراق بود. باید بعرض ایشان برسانم همانگونه که هیچ کدام از مالکین و فئودالهای ایلخانی زاده و مهتدی شریک سیاسی شما نیستند و نبوده اند ژنرال مدرسی هم ربطی به جنبش ما نداشته وندارد .
به آقای محمد مهتدی توصیه میکنم به جای فحش و دشنام به کمونیستها و حزب حکمتیست، مرام و عقیده ، پرچم و جنبش خود شان یعنی ناسیونالیسم کرد را لعن و نفرین کنند، شکست سیاستهای قومپرستانه و سردرگمی رهبران شما تقصیر جرج بوش ونتیجه سیاستهای ارتجاعی و عقب مانده خودتان است ما عامل این شکست نیستیم کاش بودیم اما نیستیم .پس هر چه توهین و ناسزاست نثار جنبشتان افقتان و پرچمتان کنید. باورکنید ما مقصر نیستیم کافی است یکبار دیگر سیر رویدداها و تاریخ جنبشتان را بررسی کنید.
17 مهرماه 87