کومه له و میزگرد شش حزب و سازمان کردستانی

جوابی کوتاه به آقای کاوان عمر سلامی

برای اطلاع خواننده این مقاله لازم میدانم که توضیح کوتاهی بدهم. من در مورد میزگرد شش حزب و سازمان کردستانی که مدتی قبل توسط روزنامه "ئاسو" ترتیب یافته بود  مقاله کوتاهی به زبان کردی نوشتم که در سایت "بو روژه هه لات" چاپ شد. آقای کاوان عمر سلامی که برگزار کننده این سمینار بود، جوابی به من داده بود و از من این سوال را کرده بود که، مگر مارکسیسم مشوق جدل سیاسی با مخالفین سیاسی خودش نبوده است؟ مگر کومه له خود را مارکسیست و کمونیست نمی خواند؟ در این صورت چه ایرادی به این میزگرد او وارد است؟

ترجمه فارسی این نوشته در ضمن به من امکان میدهد که یکی دو جمله دیگر را نیز در تکمیل جوابم به آقای کاوان سلامی بنویسم. نوشته ای که ملاحظه میکنید جواب کوتاه من است به سوالات آقای سلامی.

دوست محترم آقای کاوان سلامی، من ایرادی به کار شما نمی بینم. اگر توجه کرده باشید در پاراگراف اول جمله دوم نوشته ام این را ذکر کرده ام. لازم به گفتن نیست که شما و روزنامه "ئاسو" حق داربد با هر حزب و سازمان سیاسی ای مصاحبه کنید، یا میزگرد ترتیب داده و یا پانل برگزار کنید.

شما عکسی از این شش حزب و سازمان کردستانی را با هم گرفته اید و آن را در روزنامه "ئاسو" چاپ کرده اید. واضح است شما آن را یک جور می بینید، فرد دیگری یک جور و من نیز آن را جور دیگری می بینم. من میگویم این عکس با آنچه که خود شما نیز در مورد کومه له میگوئید که کومه له خود را مارکسیست و کمونیست میداند، تناقض دارد. شکی نیست مارکسیسیم همیشه به پیشواز جدل سیاسی با مخالفین سیاسی خودش رفته است، اما این میزگرد میزگرد  یک سازمان مارکیسستی با پنج حزب و سازمان کردستانی نیست. بودن رهبری کومه له امروز در آن در دنیای واقعی هم چنین خصلتی به این میزگرد نمیدهد، نه از لحاظ مضمون و محتوی و نه از لحاظ شکل آن. این میزگرد، میزگرد شش حزب و سازمان کردستانی از یک سنت و گرایش اجتماعی را تداعی میکند. نام میزگرد هم، بر این صحه میگذارد. چندین سال قبل رهبری کومه له امروز با 10 الی 12 حزب و سازمان کردستانی اطلاعیه ای را امضاء کرد. همان موقع ما گفتیم که این کار آنان با ادعای چپ بودن کومه له نمیخواند و با آن در تناقض است. دلیل شرکت رهبری کومه له امروز در چنین جمعی دال بر مارکسیست بودن آن نیست آنچنانکه بقول شما ادعای آن را دارند، بلکه ناشی از وجه مشترک زیاد آن با احزاب و سازمانهای کردستانی است. رهبری کومه له امروز در صورت مساله با حزب دمکرات و سازمان زحمتکشان شریک است، اما در شرطها با آنان اختلاف دارد.

دیگر احزاب و سازمانهای کردستانی چوب عدم حمله دولت آمریکا به ایران را میخورند که در بحرانند، کومه له امروز هم که بقول نماینده کومه له در این میزگرد وضع شان از بقیه بهتر است، آن را از این موقعیت اینها می بیند. به این دلیل اختلاف خود با آنان را روی طرفداری از آمریکا متمرکز کرده است، نه آنچه که به مسائل و مشکلات و سرنوشت و آبنده کارگر و زحمتکش در کردستان مربوط میشود. اگر این یکی بود میدانستند که چنین ظاهر شدنی در کنار احزاب و سازمانهای کردستانی خاک به چشم کارگر و زحمتکش در کردستان می پاشد و خود را از تداعی شدن با آنان کنار میکشیدند. اما چون اختلاف را در اولی می بینند خیال میکنند که اگر احزاب و سازمانهای کردستانی گفتند که از این به بعد با "نیروی خودشان"، نه با نیروی آمریکا، جمهوری اسلامی را سرنگون میکنند، کار تمام است و راه برای ایجاد "جبهه کردستانی" با آنان برای رهبری کومه له امروز هموار میشود!

اگر دقت کرده باشید هم کومه له امروز، هم سازمان زحمتکشان، هر دو جناح آن، هم جمع هشتاد و پنج نفره و هم "اقلیت" درون کومه له به خودشان و به همدیگر میگویند "طیف کومه له"! هیچ اختلاف اساسی ای هم با هم ندارند. به اطلاعیه اخیر نمایندگی کومه له در خارج کشور در مورد رویدادهای اخیر اردوگاه سازمان زحمتکشان عبداله مهتدی نگاه کنید که چطور رهبری کومه له امروز میخواهد از اظهار نظر در مورد آن اجتناب کند! دنیای بیرون از خودشان هم آنها را یکی میداند. میگویند "کردایه تی" میکنند و خود را چپ میدانند یا چپ هستند و "کردایه تی" میکنند. احزاب و سازمانهای کردستانی هم  توهمی در مورد آنها ندارند و آنها را چپ جنبش خودشان به حساب میاورند. آیا اذعان  کردن به این ایراد دارد؟

برای مدت چند سالی "جبهه کردستانی" شد میدان کشمکش و مسابقه رهبری سازمان زحمتکشان و رهبری کومه له امروز که سرانجام کدام یکی پیش دستی میکند و صندلی  دوم زیر حزب دمکرات را در "جنبش کردستان" به خود اختصاص خواهد داد! عبداله مهتدی و دیگر اعضاء رهبری سازمان زحمتکشان تلاش زیادی کردند اما چیزی جز توهم به آن از آب در نیامد. به نظر میرسد که رهبری امروز کومه له حال که می بیند سازمان زحمتکشان دچار انشعاب شده و وضع خوبی ندارد، حزب دمکرات هم دچار انشعاب شده است، فرصت را غنیمت یاقته است تا شاید این صندلی را از آن خود کند. "جبهه کردستانی" هم بر چه اساسی؟ براساس فدرالیسم! قرار است رهبری کومه له امروز فدرالیسم اینها را قبول کند، در عوض آنها نیز یکی دو شرط از شرطهای او را قبول کنند و همه چیز به "خیر و خوشی" تمام شود!

خطاب من به رهبری کومه له امروز و حتی دیگرانی که خود را "طیف کومه له" می نامند، کسانی که بیشتر آنان از دوستان قدیمی من بودند و من برای آنها احترام قائلم، این است که این تناقض را تا کی با خودتان یدک میکشند؟ من میگویم به این تناقض خاتمه دهید، همانطوری که واقعا هستید و پراتیک میکنید، حرف بزنید. میگویم با خودشان، با اعضاء و طرفدارانشان، با دنیای بیرون از خودشان رو راست باشند. جای خود را در منظومه ای که 17 سال است در آن میچرخند ،رصد کنند.

من و امثال من باید و مجبوریم که از تاریخ و از سابقه کومه له آن دوره و حزب کمونیست ایران دفاع کنیم. کنگره دوم و .. و کنگره ششم کومه له را نمیتوانند در پای همسویی و  هم سنتی خود با احزاب و سازمانهای کردستانی قربانی کنند. با بودن ما نمیتوانند با این تاریخ و این سابقه فرش قرمز زیر پای احزب و جریانات کردستانی پهن کنند. با موجودیتی که اکنون هستند هر کار میخواهند بکنند.

شکی نیست که انسانهای زیادی هستند که در میان کارگر و زحمتکش در کردستان ایران فعالیت میکنند، خودشان را کمونیست میدانند و خود را با رهبری کومه له امروز تداعی میکنند. واقعیت این است که نه اینها، بلکه این رهبری هر حزب و سازمان سیاسی ای است که تکلیف سیاست و اهداف آن را روشن میکند. آنچه بالاتر گفتم واقعیت رهبری کومه له امروز است. رهبری کومه له امروز در منظومه احزاب و جریانات کردستانی میگردد، همسویی وجهه مشترک عمیقی با آن دارد و خود را در میان آنها پیدا میکند. در حرف اما با این انسانها چیز دیگری میگوید و ادعای دیگری میکند. برای روشن شدن گفته های من هر کس حتی فردی هم بخواهد میتواند دفتر و قلمی بیاورد، نه در مورد رویدادهای 17 سال قبل، بلکه از همین میزگرد شروع کند و پراتیک رهبری کومه له امروز را در آن یادداشت کرده و با حرفها و ادعاهای آن مقایسه کند، بعد از مدتی واقعیت وجودی این رهبری برایش مسجل خوهد شد.    

6 مه ی 2008