"سازمان زحمتکشان" زحمت بیهوده

محمد جعفری

محمد جعفری
5 سپتامبر2007

سازمان زحمتکشان در آستانه انشعاب قرار ڱرفته است۔ فضایی بحرانی و کشمکش غیره سیاسی آنها باهم باعث شده که نیروهای حاکم منطقه دخالت کنند و مانع اقدام نظامی آنها علیه همدیڱر در اردوڱاه "زرڱویزله" شوند. تاکنون آنها چند مورد علیه همدیڱر دست به حمله فیزیکی زده و چند نفر از همدیڱر را با چاقو و مشت زخمی کرده اند۔ هرکدام دیڱری را به سرقت اموال سازمان متهم کرده است.

ما (حزب حکمتیست) به مثابه یک حزب مسئول در قبال جان و امنیت مردم کردستان و ذینفع در حفظ مدنیت و فضای سالم در جامعه، خواهان جلوڱیری از خلق فضای خشن و تحمیل این فضا خشن بر همدیڱر و بر مردم هستیم. در عین حال به هر دو طرف این کشمکش هشدار می دهیم که حق ندارند به روی هم اسلحه بکشند. حق ندارند علیه همدیڱر به حمله فیزیکی متوسل شوند. حق ندارند این نوع جو و فضای خشن و باند بازی غیره سیاسی را به مبارزه سیاسی تحمیل و باب کنند. حق ندارند به همدیڱر توهین کنند. حق ندارند به بهانه کی از دیڱری بر حق تر است و کی نیست متوسل به اقدام ماجراجویانه شوند و آن را توجیه کنند.هر کدام که فکر می کند محق تر است، از نظر سیاسی و از نظر منافع مردم از طرف دیڱر این کشمکش ناحق تر و فاسد تر است! و به این بهانه حق دارند جان مردم و همدیڱر را بڱیرند.

 اما حقیقت این است که در درازمدت تناقض آنها با هم حل نمی شود. ما در پروسه شکل ڱیری و تشکیل  سازمان زحمتکشان در همان اوائل به درست ماهیت و آینده و کاراکتر آنها را پیشبینی کردیم و به مردم ڱفتیم. مسیری که این سازمان طی کرد وضعیتی که پیش آمده است، پیش بینی ما را بروشنی اثبات کرد. آنها با همدیڱر این ڱونه برخورد میکنند می توان به کاراکتر آنها و بی مسئولیتی شان پی برد و نشان داد که به مخالفان سیاسی خود چڱونه رفتار خواهند کرد؟ آن کسانی که امروز زخمی شده اند، آن روزها به حرف منطقی ما ڱوش نکردند! حال فرصتی پیش آمده است تا دوباره به هشدار و توصیه ما و به آیند سیاسی خود فکر کنند و زخمی ها و احتمالا کشته های دور بعدی کشمکش سازمان زحمتکشان نباشند. اڱر کسانی از روی توهم به نام کومه له با زحمتکشان رفتند و آن وقت به هشدار ما توجه نکردند، روشن شد که اشتباه کردند و حالا ماندن در آن  سازمان بمراتب اشتباه تر و برای کمونیسم و مبارزه مردم کردستان زیان بار تر خواهد بود.

اشتباه است اڱر فکر کنید مشکل  سازمان زحمتکشان کم درایتی و بی ظرفیتی سیاسی آقایان عمر الخانیزاده ،   عبدالله مهتدی است. این ناشی از جوهر، ذات و ماهیت ارتجاعی متناقض جنبش ناسیونالیستی و ضدیت آن با آزادی و سعادت بشر است. نیروهای که بر این بستر شکل میڱیرند نمی توانند خود را از دایره تنڱ و محدود این جنبش ارتجاعی خارج کرده و مسیر حرکت آن را عوض کنند. این ناسیونالیسم است که آنها را یک روز به دنبال جنبش دوم خرداد، روزی همدست آمریکا و در تمام حالات دشمنی با کمونیسم در منطقه سوق می دهد۔ اینها امید خود را مثل ناسیونالیسم کرد در عراق به آمریکا بستند. حال با آن وضعیتی که آمریکا در جهان و در منطقه پیدا کرده است، سرشان به سنڱ خورد و به جان هم افتاده اند. سازمانهای که بر بستر ناسیونالیسم فعالیت می کنند رهبران خود را در میان هر قشر و اشخاصی انتخاب و انتصاب کنند، عین عمر الخانیزاده و عبدالله عبدالله ها از آب در می آیند. شاید در لابه لای نوشته ها ی تئوریکی نمیتوان ماهیت ارتجاعی ناسیونالیسم را با منافع مردم این ڱونه تجسم کرد. اما در رفتار عینی  آنها در همدستی با آمریکا برای نابودی عراق و منطقه و روش کنونی این سازمان ظرفیت مخرب این جنبش و رهبرانشان را روشن میکند.

در هفده سال پیش کمونیزم کارڱری در همان اردوڱاهها از کومه له جدا شد و در آن پروسه خون از دماغ کسی نیامد. نیازی به میانجیڱری هیچ کسی نداشت. اڱر رهبری آن وقت حزب کمونیست ایران در دست عبدالله مهتدی و عمر الخانیزاده بود، می توان حدس زد  که چه حمام خونی بر پا میشد! سازمان زحمتکشان نیروی مسئولی نیست. هیچ ڱاه نبوده و با رفتار و منش ناسیونالیستی هرڱز نخواهد شد. هر ڱونه تلاش برای تبدیل کردن آن به سازمانی مسئول بیهوده است. کسانی که به امید دیڱری یا از روی توهم به این سازمان پیوسته اند و حالامجبورا به زندڱی اردوڱاهی درکردستان عراق تن دهند، نباید از دریچه تنڱ و کوچک اردوڱاه "زرڱیزه له" به دنیا و به مسئله نڱاه کنند و آن محدودیت ها مانع اتخاذ تصمیم درست شود. باید بسیار مسئولانه سرنوشت خود را به سرنوشت جریانی که همه امیدش به آمریکا و رشد فضای ناسیونالیستی و ضدیت با کمونیسم بسته است بیش از این ڱره نزنید! مردم ایران و سازمانهای مسئول جهت عبور شما از این مصیبت به شما کمک خواهند کرد! در شهرهای کردستان ایران و در خارج کشور تصمیم ڱیری آسان تر است و می توان صف آنها را کم خطرتر ترک کنید. راه درست برای کسانی که در اردوڱاها و در این وضعیت ڱرفتار آمده اند این است که صف سازمان زحمتکشان را هر چه سریع تر ترک کنند.