رحمان حسین زاده
برگزاری جشن اول مه در شهرهای کردستان و بویژه در سنندج یک سنت جاافتاده است. شدت کارشکنی ها و سرکوبگری امسال جمهوری اسلامی و ترفندهای ضد کارگری دم ودستگاه اداری وانتظامی آن برای مقابله با جشن کارگران ، این هدف را تعقیب میکرد که سالی بدون تجمع و مراسم و حرکت کارگری در اول مه را به جامعه تحمیل کند.کارگران را به حضوردر مراسمهای کنترل شده خانه کارگرو .... قانع کند. اما کارگران و دست اندکاران اول مه با تجمع و ابراز وجود اعتراضی این هدف جمهوری اسلامی را خنثی کردند. امسال نیز سنت تحرک کارگری اول مه در شهرهای کردستان تداوم پیدا کرد. در سنندج و مریوان و کامیاران و بوکان وسقز و پیرانشهر کارگران و مردم آزادیخواه طی ابتکارات گوناگون روز کارگر را ارج گذاشتند.
اول مه امسال و کشمکش با جمهوری اسلامی
در اول مه امسال جمهوری اسلامی کشمکشی را بر کارگران تحمیل کرد. مدتها قبل از اول مه محمود صالحی رهبر کارگری شناخته شده را زندانی کرد. در همه شهرها با تقاضای مجوز برگزاری مراسم روز کارگر مخالفت کرد. تهدید پنهانی وآشکار فعالین و دست اندکاران اول مه در دستور کارشان بود. کارشکنی واعمال محدویت در قبال جشن کا رگران آشکار بود. در روز اول مه در شهر سنندج و مریوان و سقز تعداد زیادی از شرکت کنندگان اول مه را دستگیر کردند. در مریوان و سنندج به اجتماع اول مه حمله کردند. به این ترتیب در یک تناسب قوای نامساعد دولت اسلامی حامی سرمایه داران کشمکشی را بر کارگران تحمیل کرد. همین کشمکش و نگرانی از قبل ، مانع اصلی وسیعتر شدن مراسم کارگری اول مه بود. همین واقعه دامنه عمل حرکت کارگری اول مه امسال را محدود کرد.اگر اعمال فشار و سرکوبگری و بگیر و ببند جمهوری اسلامی نبود، مراسمهای متنوع روز کارگردر همه شهر ها ابعاد گسترده و وسیع به خود میگرفت. اگر این رژیم تنها یکبار جرأت کند و چماق و سرکوب را از بالای سر کارگران بردارد. آنوقت شاهد قدرت واقعی کارگر و مردم آزادیخواه درروز کارگر، خواهیم بود. سرکوبگری جمهوری اسلامی مانع عمده ابرازوجود قدرتمند کارگران و مردم آزادیخواه در روز کارگر امسال بود . اما تنها مانع نبود.
پراکندگی دست اندرکاران اول مه
علاوه بر فشارها و سرکوبگریهای جمهوری اسلامی پراکندگی در صف فعالین و برگزار کنندگان مراسم روز کارگر، عامل مهم دیگر محدود شدن دامنه حرکت کارگری در اول مه بود. تدارک برگزاری مراسمهای اول مه از مدتها قبل در شهرهای مختلف در جریان بود. در جریان این تدارک سنت و روش کار سکتاریستی و فرقه گرایانه و تفرقه افکنانه کاملا قابل مشاهده بود. این پدیده متاسفانه دامن فعالین کارگری و برگزار کنندگان اول مه امسال را جدی تر از گذشته گرفته بود. ما این را پیش بینی کردیم و به سهم خود در نوشته ها و میزگردها و مباحث و تبلیغات خود قبل از اول مه در مورد لطمات این پدیده در مناسبت روز کارگر هشدار دادیم. تاکید کردیم وجود گرایشات مختلف در جنبش کارگری و به طبع آن اختلاف نظر در میان دست اندرکاران اول مه نباید مانع به میدان آوردن نیروی وسیع کارگر و مردم آزادیخواه و به این اعتبار برگزاری بزرگترین اجتماعات کارگری در مناسبت روز کارگر باشد. گفتیم در این راستا بر منفعتهای مشترک و خواسته و مطالبات مشترک کارگری و ویژه اول مه میتوان تاکید کرد. به نظرم رهبران و فعالین کارگری که میخواستند، در صف آرایی امسال کارگران با سرمایه داران و دولت حامی نیروی وسیع و قدرتمند کارگررا به میدان بکشانند، قطعا میتوانستند بر کشمکشهای سکتی، تفرقه افکنانه و محدود نگرانه فايق آیند. حول هدف و خواست و مطالبه مشترک بیشترین نیروی کارگر و انسان آزادیخواه را به میدان بکشند. چنین نشد.افق و سیاست محدود نگرانه و فرقه گرایانه لاجرم نمیتواند جز نیروی محدود و فرقه خود، توده وسیع کارگر ومردم را به میدان بیاورد. متاسفانه در اول مه امسال و از جمله در سنندج اين اتفاق افتاد. برگزاری اول مه امسال را میتوان با دو سال قبل در همان شهر مقایسه کرد. دوسال قبل با وجود حضور گرایشات مختلف و بروز اختلاف نظرات در پروسه تدارک اول مه نهایتا یک کمیته واحد برگزاری اول مه از گرایشات مبارز و رادیکال دست اندرکار روز کارگر به وجود آمد. علیرغم مخالفتهای جمهوری اسلامی و عدم صدور مجوز متینگ و راهپیمایی روز کارگر با قدرت برگزار شد. اما امسال نفس اعلام سه کمیته برگزاری و با سه فراخوان جداگانه واضح بود که صفوف کارگران و مردم آزادیخواه را در اول مه چند تکه میکند. واضح بود نیروی جنبش ما متحد در روز کارگر ظاهر نمیشود و دشمنان کارگر و جمهوری اسلامی به نفع خود از آن استفاده میکنند. این پراکندگی باعث شد ، تجمع و راهپیمایی جلو اداره کار سنندج با نیروی محدود کارگران و مردم برگزار شود. نتیجتا جمهوری اسلامی دست خود را برای حمله به آنها بازتر ببیند و متاسفانه تعداد قابل توجهی از شرکت کنندگان و دست اندرکاران روز کارگر را دستگیر و تاکنون در زندان نگه دارد. اگر به جای تدارک مراسمهای جداگانه برای مثال همه در همین مراسم و متینگ جلو اداره کار صف میکشیدند. قاعدتا نیروی بیشتر و وسیعتر حضور پیدا میکرد و قطعا سرکوبگران جمهوری اسلامی در مقابله با نیروی وسیعتر کارگر و مردم محتاط تر و احتمالا ناکام میماندند.
درسی که باید گرفته شود
اول مه امسال را پشت سر گذاشتیم. اما تحرک اعتراضی کارگرو مردم استمرار دارد. اتحاد صف مبارزاتی کارگران و مردم از نان شب واجب تر است. فرقه گری، سکتاریسم و محدود نگری یک عامل مهم پراکندگی صف کارگران و مردم است. هر رهبر و فعال کارگری رادیکال و چپ و هر جریان و گرایش سیاسی متعهد به مبارزات کارگران و مردم که در هر قدم از فعالیت خود اتحاد و سازمانیافتگی و تغییر تناسب قوا به نفع کارگران و مردم و جامعه را سرلوحه کار خود قرار داده است و نه منفعت محدود گروهی و فرقه ای، موظف به حاشیه ای کردن سیاست سکتی وغیراجتماعی و مضر برای مبارزات کارگری و توده ای است. همین الان ایجاد صفی متحد و گسترده برای آزادی دستگیر شدگان اول مه سنندج قاعدتا باید هر نوع منفعت گروهی و سکتی و محدود نگرانه را کنار بزند و بعد از اول مه امسال این اولین آزمایش مهم و تعیین کننده فایق آمدن بر پراکندگی در امر مبارزاتی مشترک و انسانی است.