اول ماه مه و کارگران افغانی
به نقل از کمونیست ١٤٤
اول ماه مه و کارگران افغانی
برهان دیوارگر
مهاجرین افغانی در ایران سالهاست با بدترین شیوهای غیر انسانی از طرف دولت و کارفرمایان استثمار میشوند و حرمت انسانی آنها لگد مال میشود. این مهاجرین همسرنوشتان ما هستند. مهاجرینی که ناخواسته و بر خلاف میل باطنی خود آلت دست سیاستهای حاکمان خود شده و برای فرار از جنگ و کشتار به ایران پناه آورده اند و در ایران هم گرفتار دولتی فاشیست ، نژاد پرست و ضد انسانی گردیده اند . کسی نیست به داد این قشر زحمتکش برسد، و دفاعی نماید. هر روزه شاهد کشته شدن چند کارگر افغانی در محل کار هستیم. ولی کسی اهمیت نمیدهد که چرا کشته شدند چون دارای هیچ گونه حق و حقوقی نمیباشند. در کشور ایران که صدای مهرپروری و عدالت خواهی حاکمانش گوش همه را کر کرده است وضعیت مهاجرین افغانی تکان دهنده و به یک تراژدی تبدیل شده است. از سال گذشته که روند اخراج مهاجرین افغانی شدت پیدا کرده است، نیروی انتظامی با همکاری شهرداری، وزارت کار و وزارت کشور یورش وسیع و سازمانیافته ای را بر علیه این انسانهای زحمتکش شروع کرده اند. در خیابان، محل کار و یا خانه، فرقی نمیکند که کجا باشند فوری دستگیر میشوند و بعد از بیست و چهار ساعت در اردوگاهی که به این منظور در مناطق مختلف تهیه شده است، نگهداری میشوند و و بعدا دیپورت میشوند. در این میان فرقی نمیکند که افغانی دستگیر شده زن و بچه دارد، مجرد است، آیا با صاحب کارش تسویه حساب نموده است و یا کارت اقامت دارد فرقی نمیکند مهم این است که افغانی باشند و انها را دیپورت نمایند در حال حاضر تعداد زیادی از افغانی های که دستگیر و دیپورت شده اند زن و بچه های انها در ایران زندگی بسیار سختی را دارند در اردوگاه های که ذکر شد با تحقیر و ضرب و شتم روبرو میشوند پول و هر چی که بدرد بخور باشد را از انها میگیرند و با وضعی بسیار غیر انسانی روانه افغانستان میشوند. در روز جهانی کارگر کارگران سراسر جهان با شعار کارگران جهان متحد شوید و شعار همبستگی بین المللی این روز را به روز اعلام کیفر خواست جهانی طبقه کارگر بر علیه نظام سرمایه داری تبدیل میکنند اما در کنار گوشمان و جلوی چشمان ما کارگران افغانی را با غیر انسانی ترین شیوه اخراج و سرکوب میکنند و ما همچنان نظاره گر این تراژدی هستیم، در حالی که باید اعتراض به اخراج کارگران افغانی جز مطالبات ما در این روز میبود.
کارگران و مردم آزادیخواه ایران باید به این مسئله غیر انسانی اعتراض کنند و مانع اخراج مهاجرین افغانی بشوند.
اکثر افغانی های ساکن ایران بیشتر از بیست سال است که در ایران با کمترین دستمزد سخت ترین و شاق ترین کار را انجام داده اند و توقعی به غیر از اینکه اجازه کار کردن در ایران را داشته باشند نداشته اند. در حالی که این ابتدائی ترین حق هر انسانی است که کار و زندگی نماید. رژیم جمهوری اسلامی که با اجرای سیاستهای جنگ طلبانه و غیر انسانی به غیر از خفقان، سرکوب، کشتار، تورم و گرانی چیزی برای مردم به ارمغان نیاورده است سعی دارد مشکل بیکاری و فقر را به گردن مهاجرین افغانی بیاندازد تا برای مدتی صدای اعتراض مردم را به این بهانه خاموش نماید، در حالی که نه تنها مردم بلکه خود جمهوری اسلامی ایران به خوبی آگاه است که با اخراج کردن افغانی های ساکن در ایران مشکل بیکاری برطرف نمیشود و این مشکل را باید در اجرای سیاستهای غلط خودشان جستجو نمایند. دوستان باید به هر شیوه ممکن مانع اخراج مهاجرین افغانی بشویم باید کودکان انها را همانند کودکان خودمان در مدرسه و کلاس درس ببینیم نه اینکه شاهد اخراج کودکان افغانی تنها به بهانه خارجی بودن باشیم یک لحظه خودمان را جای آنها بگذاریم و فکر کنیم که اگر ما از ایران مجبور به مهاجرت به افغانستان میشدیم آیا سزاور چنین رفتاری بودیم. نهادهای حقوق انسان، نهادهای مدافع حقوق کودکان و زنان و تشکلهای کارگری و دانشجوئی و همه انسانهای آزادیخواه در اینباره مسئول هستند و باید برای جلوگیری از اخراج افغانهای ساکن در ایران تدبیری بیندیشند و به این روند اخراج اعتراض نمایند.
با آگاه گری و ایجاد بستر فرهنگی مناسب دید مردم را که با افکار ضد انسانی و سمی ناسیونالیستی رژیم نسبت به افغانی ها در بین مردم ترویج شده است را زدوده و همه مردم یک صدا به این مسئله اعتراض نمایند.
انسانیت مهم است ، نه زبان و ملیت!