گارد آزادی قدرت مردم را تكمیل و پیروزی را تضمین میكند
مصاحبه تلویزیون پرتو با مظفر محمدی
پرتو: فعالیتهای اخیر گارد آزادی را در شهرهای كردستان چگونه توضیح میدهید؟
مظفر محمدی: گارد آزادی میخواهد نشان دهد كه مردم قدرت دارند، میتوانند نیروی مسلح خود را داشته باشند، میتوانند ضامن آزادی و عدالت و انسانیت باشند در شهرهای خود. در این دوره ما شاهد فعالیتهای دیگر گارد آزادی علاوه بر حضور مسلحانه بوده ایم. در شهر های مختلف در رابطه با شوراهای اسلامی در رابطه با سفر احمدی نژاد، در رابطه با مسئله گرانی و احتكار، علیه اختناق و غیره فعالیتهای تبلیغی كرده اند و الزاما مسلحانه نبوده، نشریه پخش كرده اند و اعلامیه به دست مردم رسانده اند. در میان مردم بوده اند و در مبارزات مردم شریك بوده اند. بدون اینكه اسلحه داشته باشند و وقتی كه اسلحه دارند یك شكل دیگری از قدرت مردم را نشان میدهند و به مردم میگویند كه اینهم راه دیگری برای ابراز وجود قدرتمندشان است.
پرتو: آیا تجلی ابراز قدرت مردم را در مسلح بودنشان میتوان دید؟
مظفر محمدی: مسئله اساسی برای ما اینست كه مردم متشكل و متحد شوند. كارگران در شوراها و سندیكاهایشان، مردم در نهادهای صنفی و نهادهای مدنی و اجتماعی شان متشكل شوند. زنان و جوانان و فرهنگیان متشكل و متحد شوند. اینها اشكال ابراز وجود قدرتمند مردم اند. منتهی در شرایطی كه ما در آن زندگی میكنیم در ایران و در سطح بین المللی و منطقه هم، مساله آمادگی مسلحانه مردم حیاتی شده است. ما با یك رژیم تا دندان مسلح روبرو هستیم كه تنها راه اینكه مردم را به خانه بفرستد به زور نیروی مسلح و نظامی و پلیس مخفی و پاسدار و بسیج و كلاه كج و غیره اش است. این از یك طرف. از طرف دیگر نیروهای راست جامعه منتظر حمله نظامی آمریكا هستند. باز پای مسئله نظامی و اسلحه در میان است. همچنین ناسیونالیستهای رنگارنگ كرد و ترك و ... مسلح شده اند و یا دارند میشوند و سهم خود را میخواهند. در چنین شرایطی تنها ابراز وجود متحد و متشكل بصورت سندیكا و شورا و نهاد صنفی و ... جواب نمیدهد و عهده دار نیست. اینها نمیتوانند از خود دفاع كنند. یك شكل دیگر از اتحاد مردم و یك نوع تشكل دیگر لازم است و ان هم نیروی مسلح خودشان است. باید جواب نیروی مسلح را با نیروی مسلح داد. نمیشود با تظاهرات رفت به جنگ تانك و توپ و یا حمله نظامی آمریكا و یا حمله فاشیستهای قومی و فدرالیستها. این شكل مبارزه قدرت مردم را تكمیل و پیروزی مردم را تضمین میكند.
پرتو: شما به سفر احمدی نژاد و انتخابات شوراهای اسلامی اشاره كردید، و فعالیتهای گارد آزادی در این رابطه؛ این دو چه ارتباطی به هم دارند؟ در حالیكه قبلا در رابطه با جمع آوری آنتنها و غیره پای گارد آزادی به میان امده است.
مظفر محمدی: گارد آزادی در وهله اول یك نیروی مسلح است و بازوی مسلح مردم است. منتهی ما همیشه گفته ایم این بازوی مسلح مردم، یك نیروی جدا از مردم، ایزوله، مریخی یا یك نیروی حرفه ای كه در پادگان و یا اردوگاه نشسته، نیست. این نیرویی است كه دائما در حال جنگ با جمهوری اسلامی است. دائما در حال عكس العمل نشان دادن است علیه اختناق، علیه فلاكت و هر چیزی در این زمینه. بنابراین اینها جوانان و فعالین سیاسی و كارگران و زحمتكشان محبوب در میان مردم اند و با مردم زندگی میكنند. بنابراین هر اتفاقی در آن جامعه بیافتد اینها جزو پیشروان مردم هستند و به استقبالش میروند، جوابش را میدهند و توجه مردم را جلب میكنند. وقتی احمدی نژاد به كردستان سفر میكند گارد آزادی نه الزاما مسلحانه، میرود و به مردم میگوید كه سفر این آدم مورد استقبال ما نیست و به او خوشامد نمیگوییم همانطوریكه در خیلی جاهای دیگر هم به او خوش آمد نگفتند.
پرتو: در تماسهایی كه با ما گرفته میشود توقعاتی مطرح میشود برای مثال میگویند چرا گارد آزادی فروشندگان مواد مخدر ویا همكاران منفور رژیم را تنبیه و مجازات نمیكند؟
مظفر محمدی: حتما گارد آزادی سراغ اینها خواهد رفت. اما اجازه بدهید باز یادآوری كنم كه موضوع مبارزه گارد آزادی همان موضوعی است كه حزب ما دارد علیه جمهوری اسلامی و برای آزادی و برابری. بنابراین عجین است با آنچه كه مردم میخواهند. مردم آزادی میخواهند، حرمت انسانی مخواهند، حقوق زن و كودك و برابری زن و مرد را میخواهند، رفاه میخواهند، كارگر میخواهد كه حقوقش به تعویق نیافتد، افزایش دستمزد میخواهد، لغو قراردادهای موقت را میخواهد و خیلی چیزهای دیگر...
اینها موضوعات حزب و طبعا موضوع مبارزه گارد آزادی هم هستند. علاوه بر این گارد آزادی در مقاطعی ممكن است برود سراغ به فرض مواد مخدر فروشی كه در شهر و محله منفور است. میرود و گوشش را میگیرد و به مردم نشان میدهد و میگوید تمام كن این جنایتكاریها را . تا وقتی كه ما اینجاییم تو نمیتوانی بچه های مردم را به اعتیاد بكشانی...
میرود سراغ سرمایه دار گردن كلفتی كه به بهانه تحریم و محاصره اقتثادی نان سفره مردم و خوارو بار و مواد غذایی را احتكار كرده است و میگوید درب انبارت را باز كن و به مردم میگوید بیایید سهمتان را بردارید. پس فردا میخواهند زندانی سیاسی را مجازات كنند، زنی را میخواهند سنگسار كنند یا كسی را شلاق بزنند، گارد ازادی در این موارد اخطار میكند و حتی اگر لازم باشد دخالت میكند و تلاش میكند جلو این وقایع را بگیرد.
اینها روشهای مختلفی است منتهی بستگی دارد به موقعیت و شرایط معین و توازن قوای معین. زمانی كه لازم بشود، واحدهای گارد این تعرض را شروع میكنند.
پرتو: هفته گذشته در كردستان از طرف تعدادی از نهادهای و شخصیتهای ناسیونالیست كرد روزه سیاسی اعلام شد. اما انطور كه آنها میخواستند پیش نرفت و سرانجام نهادی بنام حقوق بشر كرد گفته كه حزب حكمتیست با این حركت آنها مخالفت كرده و مدعی اند كه به گارد آزادی تهدید شده اند. قضیه از چه قرار است؟
مظفر محمدی: ما قبل از اینكه این روزها برسد و وقتی كه به اصطلاح روزه سیاسی اعلام كردند، گفتیم كه این نمیگیرد. و این جواب نمیدهد. نه بخاطر اینكه مردم نمیخواهند علیه جمهوری اسلامی اعتصاب كنند، نمیخواهند مبارزه و تظاهرات كنند و به خیابانها بیایند. بلكه یه این خاطر كه اولا ناسیونالیستها حالا دیگر اعتبار چندانی ندارند. در بحرانی گیر كرده اند در نتیجه سیاست نادرستی كه خود را به آمریكا آویزان كردند. این مورد تنفر مردم است. یك وقتی مردم را معطل و متوهم كردند كه آمریكا میاید و دموكراسی میاورد و ما نجات پیدا میكنیم و جمهوری اسلامی میرود و ما خود به حكومت خواهیم رسید. آمریكا نتوانست بیاید و اگر میامد كه ما بارها وبارها گفته ایم وضعی پیش میامد بدتر از امروز عراق. علاوه بر آن آمریكا در عراق گیر افتاده و سیاستهایش شكست خورده است. این شكست شكست ناسیونالیستهای فارس و ترك و كرد و عرب و غیره هم هست. بنابراین ناسیونالیسم كرد دیگر حرفش نمیگیرد. اینها باید بروند و فكری به حال سیاست و افق شكشت خورده شان بكنند. حتی به خاطر كارهایی كه كرده اند باید از مردم معذرت خواهی كنند. حالا آمده اند و وانمود میكنند كه سخنگو و مدافع حقوق مردم اند!
ما اعلام روزه سیاسی و به بهانه روزی به نام روز ملی را نپذیرفتیم. همانطوریكه مورد استقبال مردم هم قرار نگرفت. این سنتهای مذهبی و ناسیونالیستی هستند كه مردم با آن بیگانه اند. مردم اشكال و روشهای مبارزاتی خود را دارند. اعتصابات كاگری، اجتماعات زنان و كارگران و جوانان به مناسبتهای مختلف و برای آزادی و برابری، اعتصاب عمومی كه سال قبل به از طرف كومله فراخوان داده شد و ما پشتیبانی كردیم و موفق شد. ... این مبارزات دایما در جریان بوده است و میبینید كه نه به روزه سیاسی و نه روز ملی ربط دارند.
اكثریت مردم كردستان كارگر و زحمتكش اند، از زن خانه دار تا جوانان و بیكاران كنار خیابان از اینها بپرسی روز ملی شما كدام است نمیدانند و برایشان هم معنی ندارد. یا میگویند روز من روزی است كه كارگر به قدرت برسد، انقلاب كارگری بشود. مسئله من ربطی به تاریخ مهاباد ندارد، مشكل من مربوطه به كارگر ذوب آهن و نفت و حتی اتحادیه های كارگری در كشورهای پیشرفته است كه باید بداد من برسند. به این دلایل ما گفتیم فراخوان روزه سیاسی نمیگیرد و نگرفت. شكست این فراخوان در نتیجه شكست سیاست ناسیونالیستی در ایران، كردستان و منطقه است. این شكست حتمی بود و ما گفتیم. ما از اول این را میدانستیم و به طور روشن و صریح هم اعلام كردیم. در مورد تهدید از طریق گارد هم یك ادعای از سر همین استیصال و شكست است. ما گفته ایم گارد آزادی برای چه تشكیل شده است. گفتیم و همه میدانند كه هدف گارد، تامین آزادی و حقوق انسان و حرمت انسان و حقوق كودك و تضمین پیروزیهای مبارزه مردم است.
چیزی به نام سازمان حقوق بشر كردستان به خودی خود ایرادی ندارد. مشكل ما و مخالفت ما با این تحركات به این دلیل است كه جزیی از كل تحركات ناسیونالیستی و قوم پرستانه است. همین سازمان حقوق بشر مدتی پیش گفته كه دارند تركیب جمعیتی و نژادی را در شهرسنندج تغییر میدهند. این ادعایی قومپرستانه است. این دامن زدن به كینه قومی و فراهم كردن زمینه نسل كشی است. فردا روز و یا در رفراندوم این آقایان باید هر غیر كردی را سر برید یا بیرون انداخت تا جامعه كردزبانها با نژادهای دیگر آلوده نشود. این فاشیسم است. وقتی به اینها میگوئیم این سیاستها فاشیستی است دادشان بلند میشود كه چرا اتهام میزنید. خودتان قضاوت كنید!
پرتو: همزمانی فعالیتهای گسترده و پشت سر هم گارد آزادی با این تحولاتی كه شما گفتید بخصوص شكست افق ناسیونالیسم كرد، و یا تحریكات اخیرشان تصادفی است یا اقداماتی آگاهانه است؟
مظفر محمدی: ما هیچوقت منتظرنبوده و نیستیم كه اتفاقی بیافتد یا نایسونالیستها تحركاتی انجام بدهند و ما ابراز وجود كنیم تا از قافله عقب نمانیم.
حضور و ابراز وجود گارد آزادی در شهرها حضوری مستمر است. هر وقت آماده باشد و لازم شد برنامه ریزی میكند و میرود كارش را انجام میدهد. صرفنظر از اینكه ناسیونالبیستها كاری یكنند یا نكنند. كاش آنها هیچ كاری نمیكردند چون هر كاری كرده اند آبش به اسیاب جمهوری اسلامی و یا آمریكا رفته و دودش به چشم مردم. فعالیتهای گارد آزادی نه تنها فعالیت و ابراز وجود مسلحانه بلكه فعالیتهای سیاسی شان در میان مردم جزو دائم و مستمر و پیگیر مبارزه حزب حكمتیست نه تنها در كردستان بلكه در سرتاسر ایران است. گفتم اینها فقط نیروی مسلح نیستند بلكه دائما در میان مردم هستند. و دائما تكثیر میشوند. اگر اینطور نباشد تكثیر نمیشوند. اگر یك عده آدم ایزوله در خانه و محله و خانه تیمی باشند هرگز تكثیر نمیشوند. اگر هر جوان و كارگر و زحمتكش عضو گارد آزادی پانزده بیست نفر دوست در میان جوانان و همكلاسی دانشگاه و مدرسه و هم محله ای و... نداشته باشد باید از خودش بپرسد چرا؟ حتما ایرادی در كار است. گارد آزادی باید تكثیر شود و به ارتش توده ای مردم تبدیل گردد.
پرتو: با توجه این این صحبتها ایا به این معناست كه گارد آزادی پیشرفتهای زیادی كرده و این الگویی است كه مورد توجه قرار گرفته است؟
مظفر محمدی: قطعا پیشرفتهایی شده است اما مطلقا ما راضی نیستیم. گارد آزادی را نمیشود الگویی نامید كه باید تجربه كرد و اگر نشد كنار گذاشت. این یك راه حل است. تنها راه حل است. تنها ضامن پیروزی و پیشرفت مردم است. بنابراین باید سریعا توده ای شود. ما انتظار داریم گارد ازادی سریعا توده ای شود و مردم در محلات و در محل كار و زندگیشان
مسلح شودند. فعالین سیاسی و اجتماعی و رهبران مردم و كسانی كه محبوب هستند در میان مردم آن را تبلیغ كنند. حتی وقتی دستشان به اسلحه هم نمیرسد مهم نیست. مثلا در شهرهای خارج كردستان مثلا تهران و قزوین و آبادان و غیره كسانی كه واقعا به ضرورت و اهمیت گارد آزادی پی برده اند و در این مورد مثل ما فكر میكنند میتوانند واحدهای گارد را تشكیل دهند و آماده باشند تا وقتیكه دستشان به اسلحه میرسد. باید هر چه سریعتر این شیوه مبارزه و این شیوه قدرتمند ابراز وجود مردم تكثیر شود و توده ای شود والا خطر بیخ گوش ماست. خطر حمله نظامی آمریكا و خطر سناریوی سیاه و تحركات قومپرستانه و غیره.