آکسیون "روزه سیاسی": دو بار شکست
رحمان حسین زاده
فراخوان روزه سیاسی "سازمان حقوق بشر کردستان" و طیف متنوع ملی مذهبی های کرد حمایت کننده آن، شکست خورده است. مردم معترض و متنفر از جمهوری اسلامی در کردستان با تجارب غنی از سابقه 27 ساله مبارزه بی امان علیه این رژیم ، طبیعی بود اعتنایی به چنین "فراخوانی" نخواهند داشت. حمایتهای مستمر ملی مذهبی های درون کشوری وهر دو شاخه حزب دمکرات کردستان و سازمان زحمتکشان و نهادها و رسانه های این جریانات فدرالیست نه تنها کمکی به پیشبرد این پروژه نکرد، بلکه رسوایی کل این طیف سهیم در این فراخوان اسلامی از قبل ناکام برملا شد. ما این شکست را پیش بینی کردیم و نه تنها پیش بینی کردیم به سهم خود محتوای واقعی این حرکت و بی ربطی واضح آن را به اهداف و روشهای مبارزاتی مردم کردستان افشاء کردیم. گفتیم نام بردن از روزه سیاسی به عنوان اقدام اعتراضی در جامعه کردستان یک دهن کجی بزرگ به کل تجارب مبارزات قاطع مردم در 27 سال گذشته علیه جمهوری اسلامی است. گفتیم این روش هیچ فشاری را بر جمهوری اسلامی و مقامات آن ایجاد نمیکند و دقیقا روشی برگرفته از میراث جمهوری اسلامی و در میان مردم معترض مذموم است. و گفتیم این حرکت ربطی به دفاع از "حقوق بشر" و کاهش فشارهای جمهوری اسلامی در کردستان ندارد ، بلکه مانوور ملی مذهبی های کرد و شاخه حقوق بشری آنها در آستانه سالروز "جمهوری مهاباد " و بازار گرمی برای تحمیل خرافه "روز ملی" بر مردم کردستان است و گفتیم مردم از کنار آن رد میشوند و به آن توجهی نخواهند کرد و همین اتفاق افتاد.
این فراخوان و ائتلاف رسمی و غیر رسمی حامی آن در داخل و خارج کشور در هر دو هدف مورد نظرشان شکست خورده است. اولا : از خلال این آکسیون میخواستند خودی نشان دهند وتوجه مردم را به حرکتشان جلب کنند . چنین اتفاقی نیفتاد و شکست اول را ثبت کرد. دوما میخواستند این حرکت پیش درآمد اعلام "روزملی شان" و برپایی "جشنهای ملی" در دوم بهمن سالروز "جمهوری مهاباد" باشد. این اتفاق هم نیفتاد و شکست دوم را ثبت کرد.
"سازمان حقوق بشر کردستان" عصبانیت خود را از این شکست و ناکامی در عکس العمل به فعالیتهای ما در مقابل تاکتیک اسلامی "روزه سیاسی شان" به وضوح بروز داده است و در مطلبی چنین نوشته است "آن گروه حتی طی چندین بیانیه و اطلاعیه لزوم مقابله و سرکوب نهاد حقوق بشری کردستان از طریق نیروهای مسلح آزادی شان مطرح نمود. اخیرا نیز گروه مذبور در باره فراخوان "ر.م.م.ک" ، بیانیه صادر کرده و اینبار این سازمان را در ردیف گروههای سیاسی و حکومتی و یا اصلاح طلب حکومتی و ملی و مذهبی قرار داده و متهم کرده است".
فعلا از این میگذرم که ادعای تهدید آنها توسط گارد آزادی کذب است و ارزش جوابگویی ندارد. اما بیانات بالا هذیانات بعد از شکست و رسوایی تاکتیک "روزه سیاسی" است. نهاد "حقوق بشری" ناسیونالیستها به دنبال این شکست میخواهد از موئتلفین فراخوانش فاصله بگیرد. و این از پیامدهای شکست هر سیاست و تاکتیکی است که بعدا گریبان مبتکران آن را میگیرد. در روزهای فراخوانشان ما گفتیم ائتلاف دوم خردادیهای سابق کردستان ، فراکسیون کرد مجلس ششم و هفتم جمهوری اسلامی و امثال بها ادب و جلالی زاده وولدبیگی و کل طیف ملی مذهبی کرد حامی این فراخوانند. همانوقت همین "سازمان حقوق بشر کرد" نه تنها ادعای مارا اتهامی به خود قلمداد نمیکرد، بر عکس در وبلاگ و تبلیغات و اظهارات مسئولش حمایت آنها را لیست کرده و به آن مباهات میکرد. امروز که شکست مسجل شده و چیزی جز رسوایی نصیب نبرده اند، به فکر جدا کردن حساب خود از امثال ادب و جلالی زاده و ... هستند و واقعیات گفته شده از جانب ما را اتهامی به خود قلمداد میکنند. اما نورافکن روی آنها متمرکز است.به سادگی نمیتوانند رنگ عوض کنند.اگر از این ائتلاف پشیمانند رسما باید توضیح دهند. اگر همسویی سیاسی تاکنونیشان با طیف دوم خردادیهای سابق و "فراکسیونهای کرد مجلس" و "جبهه متحد کرد" و امثال ادب و جلالی زاده و ولد بیگی و امثالهم را اتهام به خود میدانند چرا؟
مردم و چپ جامعه کردستان را نمیشناسند.
ناسیونالیستهای کرد و ائتلاف غیر رسمی ملی مذهبی کردستان ایران از "فراکسیون کردهای مجلس و جبهه متحد کرد و سازمان حقوق بشر تا هر دو شاخه حزب دمکرات کردستان و سازمان زحمتکشان" که همگی به طور سمبولیکی در داخل و خارج کشور حول "روزه سیاسی" همسو شدند. جامعه کردستان ایران را آنطور که هست نمیخواهند بشناسند. تحولات عمیق رادیکال و اجتماعی این جامعه ، چپ گرایی و توقعات بالای مبارزاتی مردم را علاقمندند ، دست کم بگیرند. اگر چنین نبود به تاکتیک احمقانه "روزه سیاسی" نمیرسیدند. خود فریبی میکنند و از یاد میبرند از مقطع انقلاب 57 تا کنون گام به گام سیاست چپ و رادیکال و جنبش چپ و رادیکال در عرصه های مختلف اجتماعی ، الهام بخش مبارزه پیگیر مردم علیه جمهوری اسلامی بوده است. اینجا عرصه کوچ ها، راهپیماییها و تحصنهای بزرگ شهری، اینجا میدان جنگ انقلابی، اینجا عرصه تحرک کارگری و اول مه های باشکوه در اوج اختناق و استبداد، اینجا صحنه همایشهای برابری طلبانه و انسانی زنان و مردان و 8 مارسهای باشکوه و مراسمهای دفاع از حقوق کودکان و اینجا صحنه مداوم اعتراض قاطع مردم علیه جمهوری اسلامی و سرکوبگران و اعتصاب عمومی 16 مرداد بوده است. بر پایه چنین تجارب مبارزاتی ، جنب و جوش اعتراضی مردم خواب از چشم جمهوری اسلامی و هم پیمانان سابق و امروزی آن ربوده است. در این جامعه و با چنان پتانسیل بالای مبارزاتی مضحکه "روزه سیاسی" معلوم بود چیزی جز شکست درو نخواهد کرد. جای نامناسبی سرمایه گذاری کردند. سیاست و روشهایشان ربطی به مبارزه مردم ندارد و بیگانگی خود را با اعتراض و مبارزه بر حق مردم به نمایش گذاشت. مردم و چپ جامعه را دست کم گرفتند. به مردم و چپ جامعه و حکمتیستها در کردستان باید درود فرستاد که جواب محکمی به بساط ملی اسلامی آنها دادند. بهتر است برای همیشه این بساط را جمع کنند و دست از سر مردم بردارند.