تلاش برای آزادی منصور اسالو مبنای جدالی عمیق میان کارگران و رژیم است!

تلاش برای آزادی منصور اسالو از جانب کارگران و مردم و اتحادیه های کارگری ادامه دارد. در این مدت و از ٢٨ آبان تا کنون که منصور اسالو توسط لباس شخصیها در خیابان و با ضرب و شتم خود و همراهانش بدون هیچ موجهی دستگیر و روانه زندان اوین شد، هم در داخل ایران و هم در سطح بین المللی اعتراضات زیادی به جمهوری اسلامی شده است. بزرگترین اتحادیه های کارگری در سطح جهان از کنفدراسیون اتحادیه های آزاد کارگری، فدراسیون اتحادیه های حمل و نقل تا سندیکای

در اعتراضات دانشجویان در دانشگاههای ایران به مناسبت ١٦ آذر نیز یکی از شعارهای تجمعات در دانشگاهها، آزادی اسالو و ناصر زرافشان بود. وسعت اعتراضات دانشجویی و مطالبات انسانی آن از آزادی و برابری، آزادی بیان و تشکل تا آزادی زندانیان سیاسی و لزوم اتحاد کارگران و دانشجویان و تا اعتراض به دستگیری و ارعاب و اعتراض به نطامی کردن دانشگاه و دهها شعار و مطالبه انسانی دیگر، تاثیر به سزایی بر فضای عمومی ایران داشته است. جامعه ایران و حتی در ابعاد بین المللی سرها به طرف دانشگاههای ایران و پرچم دفاع از انسانیت که به اهتزاز در آمد چرخید. برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، نسل جوان در دانشگاهها پرچم دفاع از حقوق مردم ایران را بلند کردند و احمدی نژاد را از دانشگاه بیرون انداختند. در این مدت دانشجویان به عنوان زبان حال مردم محروم ظاهر شدند. شعارها و مطالبات انسانی آنها، بیان امیال و آرزوهای مردم بود. اعلام کردم که معضلات طبقه کارگر، معضلات زنان و اقشار محرم جامعه به آنها مربوط است. اعلام کردند که خلاصی از محرومیت و فقر و استبداد در گرو اتحاد وسیع کارگران، دانشجویان و مردم ایران است. اعلام کردند که آزادی و برابری مهمترین خواست مردم آزادیخواه ایران است. اعلام کردند نسل جواب به چیزی کمتر از آزادی و رفاه و سعادت انسان قانع نیست. ١٦ آذر امسال نقطه درخشانی از تاریخ ٣٠ ساله گذشته است که اقشار مختلف مردم را متوجه خود و متوجه آلترناتیو انقلابی و سوسیالیستی کرد.

در همین اوضاع و بدنبال کلی اعتراضات به بی حقوقی کارگران در ایران و ترور و بی حرمتی به آنها، سرانجام روز چهارشنبه ٢٢ آذر اتحادیه اروپا هم زیر فشار مجبور شد ضمن خواست آزادی اسالو از چهارچوبه "حقوق بشر" پا فراتر نهد و خواهان آزادی بیان و تشکل در ایران شود. حرکت اتحادیه اروپا با تمام اهمیت آن قبل از هرچیز نشانه فشار فضای عمومی است که حتی آنها را هم مجبور کرده است موضع بگیرند.

ماجرای دستگیری منصور اسالو به عنوان رئیس هیئت موئسس سندیکای شرکت واحد به مسئله جدال میان جمهوری اسلامی و کارگران و مردم تبدیل شده است. جمهوری اسلامی تلاش میکند با تهدید و ارعاب علیه فعالین کارگری در میان کارگران ترس و وحشت ایجاد کند. میخواهد از فعالین کارگری زهر چشم بگیرد، میخواهد آنان را از هر نوع فعالیت برای اتحاد کارگران و ایجاد هر نوع تشکل کارگری مستقل و هر نوع اعتراض و اعتصابی برای تحقق مطالبات کارگران برحضر دارد. دستگیری دوباره منصور اسالو اقدامی در این راستا و با این هدف میباشد. اسالو را به عنوان یکی از رهبران اعتصاب شرکت واحد دستگیر کرده اند تا بگویند سرنوشت کارگر اعتضابی زندان است. او را به عنوان چهر شناخته شده سندیکای شرکت واحد زندانی کرده اند تا بگویند تلاش برای تشکل بی فایده است و سرنوشت فعالین آن شکنجه و زندان است. این تهدیدی علیه همه فعالین کارگری است.

کارگران و مردم و فعالین کارگری نیز درست با درک این حقیقت، تلاش میکنند جمهوری اسلامی را در این سنگر شکست دهند. آنها نیز با علم به این حقیقت میخواهند جمهوری اسلامی را حالی کنند که با دستگری فعالین کارگری و تهدید و شکنجه و زندان آنها، نمیتواند طبقه کارگر را از تلاش برای مطالبات خود باز دارد و کارگران را مرعوب کند. . جدال و کشمکش میان کارگران و مردم بر سر منصور اسالو جدا از اهمیت آزادی شخص اسالو، جدالی برای عقب راندن جمهوری اسلامی در این میدان است. آزادی منصور اسالو برای کارگران قبل از هرچیز پیروزی در این عرصه است. کارگران در این جدال نه تنها میخواهند اسالو آزاد شود، میخواهند حق اعتصاب و تشکل و آزادی بیان را تحمیل کنند.

طبق اطلاع جمهوری اسلامی اخیرا و زیر همین فشارها اعلام کرده است که منصور اسالو را با وثیقه ٣٠ میلیون تومانی حاضر است آزاد کند. این را نباید از آنها قبول کرد. جمهوری اسلامی را باید تماما عقب راند و این ممکن است. بعد از نمایش باشکوه آزادیخواهی در دانشگاههای ایران، فضا بیش از پیش برای عقب راندن جمهوری اسلامی آماده تر شده است. این فرصت را فعالین کارگری و خصوصا کارگران شرکت واحد برای جلب وسیعترین پشتیبانی و حمایتها برای آزادی اسالو و برای عقب راندن کامل جمهوری اسلامی نباید از دست بدهند.

خالد حاج محمدی