طبق گزارش رسیده به سایت اشتراک امروز سه شنبه مراسم روز جهانی زن ۸ مارس از سوی کمیته برگزاری مراسم روز جهانی زن در شهر سنندج برگزار گردید. مراسم روز جهانی زن در خیابان انقلاب در بازار فخر الدین با حضور جمعیت زیادی از زنان و مردان آزادیخواه و برابری طلب برگزار شد . طبق گزارش رسیده مراسم مذکور با استقبال مردم وزنان و مردم در مسیر منتهی به محل برگزاری روز زن روبرو گردید و در پایان قطعنامه ای از سوی یکی از مسولین برگزاری مراسم قرائت شد و مورد تائید حاضرین قرار گرفت.






قطعنامه ۸ مارس ۱۳۸۸ سنندج
۸مارس یادآور یک قرن مبارزه مداوم و روزافزون در سراسر جهان است. مبارزاتی که با اعتراض زنان پارچه باف شهر نیویورک آمریکا برای بهبود شرایط کار و زندگی آغاز شد، شکل گسترده ای به خود گرفت و تا امروز هم در کشورهای مختلف جهان در تکاپوست. با این وجود همچنان پیامدهای ضد انسانی نظام سرمایه داری بیشترین آسیب را متوجه زنان زحمتکش، کارگر، حاشیه نشینها، زنان سرپرست خانوار، پرستاران، معلمان و... کرده است ؛ از بیکاری، فقر و فحشا گرفته تا انواع بیماریها و آسیبهای اجتماعی، تبعیض، تحقیر، بردگی و لطمات ویرانگر جنگ افروزی.
برگزاری مراسم ۸ مارس و تجمعات زنان همواره از سوی دول وابسته به سرمایهداری به شدیدترین وجهی به خاک و خون کشیده شده و این فقط ناشی از این هراس است که عظمت خیزش انقلابی زنان و توانایی به انجام رساندن تغییرات اقتصادی و سیاسی در سطوح اجتماع برای نظامهای مردسالار سرمایهدار توتالیتر مسجل شده است. سرکوب زنان مشخصا بازتولید نیروی کارارزان و ارزانتر، غالب و قالب کردن ایدئولوژی طبقات حاکم و مردسالار ، نهادینه کردن تحقیر، توهین و استثماراست. با این حال زنان به خوبی میدانند که رفع هرگونه ستم جنسیتی تنها در گرو رهایی طبقه کارگری است که گسستن زنجیرهای پوسیده فرهنگ مردسالارانه، برچیدن تبعیضات اقتصادی، ملی، قومی، زبانی و غیره را در روند مبارزاتی خود قرارداده و به سرانجام خواهد رساند. جنبش اعتراضی زنان و مردان ایران واقعی است و از هرگونه توهم سبز اصلاحی به دور است ما به رسالت طبقاتی وتاریخی خویش معتقدیم و امروز خواستهای برحق و انسانیمان را بدین گونه اعلام میداریم:
۱. ماهرگونه تبعیض جنسی را قویا محکوم می کنیم. قوانین،آداب و رسوم،سنن، مذهب و فرهنگ زن ستیزانهی مرد سالار که ریشه طبقاتی دارند باید بر چیده شود.
۲. فرهنگ مردسالارانه پدیدهای ضد انسانی است و تبعات ناشی ازآن از جمله قتلهای ناموسی، اعدام، قصاص، سنگسار و... جنایت محسوب می شوند و مسببین آن باید محاکمه و مجازات شوند.
۳. زنان ناموس هیچ کس نیستند؛ توجیه کردن خشونت آشکار و پنهان علیه زنان با هرگونه قضاوت مردسالارانه و ارزشی، محکوم است و باید ملغی شود.
۴. تمامی قوانین تبعیض آمیز مربوط به حق ازدواج، حق طلاق، حق حضانت فرزند، حق ورود و خروج از کشور، حق پوشش، حق مسکن، حق تحصیل، حق انتخاب شغل و...که تضییع آشکار حقوق زنان است، باید فورا باطل شود.
۵. استفاده از نهادهای باز تولید فرهنگ زن ستیزانه همچون آموزش و پرورش، صدا وسیما و نهادهای فرهنگی وابسته، به تاراج بردن ثروت طبقات زحمتکش است. برنامه های زن ستیزانه و برنامه های غیراستاندارد آموزشی که روزانه به خورد مردم داده می شود، باید متوقف شود.
۶. سهمیه بندی جنسیتی کنکور، سرکوب آشکار زنان و دختران است که بیشترین آسیب آن متوجه طبقات زحمتکش است. ما خواهان لغو هرگونه سهمیه بندی جنسیتی و غیره می باشیم.آموزش و پرورش در کلیهی سطوح باید برای همه سهلالوصول، رایگان و مبتنی بر حقوق و ارزشهای انسانی باشد
۷. ما شدیدا طرحهای جنسیتی را در مکانهای عمومی مانند دانشگاه، سالنها، محل اجتماعات و وسایل ارتباط عمومی محکوم می کنیم و خواهان لغو فوری تفکیک جنسیتی در اماکن واجتماعات هستیم.
۸.آزادی سقط جنین، داشتن اختیار بر بدن و لغو مالکیت مرد بر زن و فرزندان باید به رسمیت شناخته شود. ما خواهان رعایت و حمایت فوری از حقوق انسانی کودکان هستیم. حق مادری چه قانونی چه غیر قانونی باید به رسمیت شناخته شود.
۹. ما در شرایط امروز خواهان پرداخت حقوق و بیمه مکفی به زنان خانه دار هستیم. کار خانگی باید به کار اجتماعی تبدیل شود.
۱۰. خصوصی سازی و قراردادهای موقت و سفید امضا باید متوقف شود. ما خواهان امنیت شغلی رفع تبعیض کامل بین زنان مردان و پرداخت دستمزد و فرصتهای شغلی برابر هستیم.
۱۱. تجمع، اعتراض، اعتصاب، تشکل حق مسلم ماست. بازداشت روز افزون فعالین کارگری، دانشجویی و زنان را قویا محکوم میکنیم. تمامی فعالین دربند و فعالین سیاسی و عقیدتی باید فورا و بدون قید وشرط آزاد شوند.
گرامی باد ۸ مارس
پیروز باد طبقه کارگر
کمیتهی برگزار کنندهی ۸ مارس ۱۳۸۸ - سنندج
http://www.eshterak.info/news/2010/03/post-47.html
متن قطعنامه ضمیمه استسایت اشتراک
۸مارس یادآور یک قرن مبارزه مداوم و روزافزون در سراسر جهان است. مبارزاتی که با اعتراض زنان پارچه باف شهر نیویورک آمریکا برای بهبود شرایط کار و زندگی آغاز شد، شکل گسترده ای به خود گرفت و تا امروز هم در کشورهای مختلف جهان در تکاپوست. با این وجود همچنان پیامدهای ضد انسانی نظام سرمایه داری بیشترین آسیب را متوجه زنان زحمتکش، کارگر، حاشیه نشینها، زنان سرپرست خانوار، پرستاران، معلمان و... کرده است ؛ از بیکاری، فقر و فحشا گرفته تا انواع بیماریها و آسیبهای اجتماعی، تبعیض، تحقیر، بردگی و لطمات ویرانگر جنگ افروزی.
برگزاری مراسم ۸ مارس و تجمعات زنان همواره از سوی دول وابسته به سرمایهداری به شدیدترین وجهی به خاک و خون کشیده شده و این فقط ناشی از این هراس است که عظمت خیزش انقلابی زنان و توانایی به انجام رساندن تغییرات اقتصادی و سیاسی در سطوح اجتماع برای نظامهای مردسالار سرمایهدار توتالیتر مسجل شده است. سرکوب زنان مشخصا بازتولید نیروی کارارزان و ارزانتر، غالب و قالب کردن ایدئولوژی طبقات حاکم و مردسالار ، نهادینه کردن تحقیر، توهین و استثماراست. با این حال زنان به خوبی میدانند که رفع هرگونه ستم جنسیتی تنها در گرو رهایی طبقه کارگری است که گسستن زنجیرهای پوسیده فرهنگ مردسالارانه، برچیدن تبعیضات اقتصادی، ملی، قومی، زبانی و غیره را در روند مبارزاتی خود قرارداده و به سرانجام خواهد رساند. جنبش اعتراضی زنان و مردان ایران واقعی است و از هرگونه توهم سبز اصلاحی به دور است ما به رسالت طبقاتی وتاریخی خویش معتقدیم و امروز خواستهای برحق و انسانیمان را بدین گونه اعلام میداریم:
۱. ماهرگونه تبعیض جنسی را قویا محکوم می کنیم. قوانین،آداب و رسوم،سنن، مذهب و فرهنگ زن ستیزانهی مرد سالار که ریشه طبقاتی دارند باید بر چیده شود.
۲. فرهنگ مردسالارانه پدیدهای ضد انسانی است و تبعات ناشی ازآن از جمله قتلهای ناموسی، اعدام، قصاص، سنگسار و... جنایت محسوب می شوند و مسببین آن باید محاکمه و مجازات شوند.
۳. زنان ناموس هیچ کس نیستند؛ توجیه کردن خشونت آشکار و پنهان علیه زنان با هرگونه قضاوت مردسالارانه و ارزشی، محکوم است و باید ملغی شود.
۴. تمامی قوانین تبعیض آمیز مربوط به حق ازدواج، حق طلاق، حق حضانت فرزند، حق ورود و خروج از کشور، حق پوشش، حق مسکن، حق تحصیل، حق انتخاب شغل و...که تضییع آشکار حقوق زنان است، باید فورا باطل شود.
۵. استفاده از نهادهای باز تولید فرهنگ زن ستیزانه همچون آموزش و پرورش، صدا وسیما و نهادهای فرهنگی وابسته، به تاراج بردن ثروت طبقات زحمتکش است. برنامه های زن ستیزانه و برنامه های غیراستاندارد آموزشی که روزانه به خورد مردم داده می شود، باید متوقف شود.
۶. سهمیه بندی جنسیتی کنکور، سرکوب آشکار زنان و دختران است که بیشترین آسیب آن متوجه طبقات زحمتکش است. ما خواهان لغو هرگونه سهمیه بندی جنسیتی و غیره می باشیم.آموزش و پرورش در کلیهی سطوح باید برای همه سهلالوصول، رایگان و مبتنی بر حقوق و ارزشهای انسانی باشد
۷. ما شدیدا طرحهای جنسیتی را در مکانهای عمومی مانند دانشگاه، سالنها، محل اجتماعات و وسایل ارتباط عمومی محکوم می کنیم و خواهان لغو فوری تفکیک جنسیتی در اماکن واجتماعات هستیم.
۸.آزادی سقط جنین، داشتن اختیار بر بدن و لغو مالکیت مرد بر زن و فرزندان باید به رسمیت شناخته شود. ما خواهان رعایت و حمایت فوری از حقوق انسانی کودکان هستیم. حق مادری چه قانونی چه غیر قانونی باید به رسمیت شناخته شود.
۹. ما در شرایط امروز خواهان پرداخت حقوق و بیمه مکفی به زنان خانه دار هستیم. کار خانگی باید به کار اجتماعی تبدیل شود.
۱۰. خصوصی سازی و قراردادهای موقت و سفید امضا باید متوقف شود. ما خواهان امنیت شغلی رفع تبعیض کامل بین زنان مردان و پرداخت دستمزد و فرصتهای شغلی برابر هستیم.
۱۱. تجمع، اعتراض، اعتصاب، تشکل حق مسلم ماست. بازداشت روز افزون فعالین کارگری، دانشجویی و زنان را قویا محکوم میکنیم. تمامی فعالین دربند و فعالین سیاسی و عقیدتی باید فورا و بدون قید وشرط آزاد شوند.
گرامی باد ۸ مارس
پیروز باد طبقه کارگر
کمیتهی برگزار کنندهی ۸ مارس ۱۳۸۸ - سنندج
http://www.eshterak.info/news/2010/03/post-47.html