سرمایه، شکوفه آذر: بعد از آزادی مرحله به مرحله حدود 120 تن از 150 کارگری که در تظاهرات آرام روز جهانی کارگر در پارک لاله دستگیر شدند، هم اکنون 35 تن از این کارگران همچنان در اوین به سر می برند در حالی که تاکنون حتی برای یک بار موفق به تماس با خانواده های خود نشده اند

دو روز پیش در حالی که بنا به وعده مسوولان دادگاه انقلاب قرار بود 35 نفر از بازداشت شدگان روز کارگر با ارائه فیش حقوقی و تودیع کفالت آزاد شوند، صبح دیروز فیش کفالت مردان بازداشت شده پذیرفته نشد و به خانواده ها گفته شد صبح روز بعد- دیروز- برای پیگیری وضعیت آنان مراجعه کنند. به برخی دیگر هم مطابق معمول گفته شد: «خودمان خبر می دهیم.» اکثر مردان بازداشت شده تاکنون موفق به تماس تلفنی یا دیدار با خانواده های خود نشده اند و مسوولان دادگاه انقلاب نیز با ذکر این نکته که پرونده آنان در مرحله تحقیقات است از دادن هرگونه توضیح بیشتر به خانواده هایشان خودداری کردند.

خانواده های این کارگران به امید دریافت کوچک ترین خبری از آنان، هر روز از شهرهای مختلف اصفهان، همدان، شیراز و کرج به مقابل دادگاه انقلاب و زندان اوین می روند اما بنا به گفته این خانواده ها و شاهدان عینی، ساعات طولانی در پیاده روهای خیابان های اوین و معلم انتظاری بیهوده را تجربه می کنند. تلاش این خانواده ها برای ملاقات و درخواست کمک برای آزادی آنان از نامزدهای اصلاح طلب نیز ادامه دارد.

به موازات این اقدام خانواده ها، کمیته برگزاری مراسم روز جهانی کارگر نیز هفته گذشته کمپینی به عنوان «کمپین برای آزادی دستگیر شدگان روز جهانی کارگر» راه اندازی کردند و ضمن انتشار فراخوان، اعلام کردند: «افراد دستگیر شده فقط به خاطر اینکه همزمان با میلیون ها کارگر دیگر در سراسر دنیا تظاهرات کردند و به دلیل طرح مطالبات خود در ایران از قبیل داشتن تشکل های مستقل و رهایی از فشار عدم دریافت حقوق برای ماه های متمادی در زندان هستند.»

در اقدامی مشابه، «کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران» نیز خواستار آزادی همه فعالان کارگری و شش عضو کمپین یک میلیون امضا شد که در تجمع مسالمت آمیز برای بزرگداشت روز جهانی کارگر در اول ماه مه بازداشت شدند. به موازات این تحولات تلاش قانونی برای آزادی این کارگران از سوی خانواده ها نیز ادامه دارد. همسر علیرضا ثقفی روز گذشته به «سرمایه» گفت: «همه ما خواهان آزادی بی قید و شرط این دانشجویان و کارگران هستیم زیرا آنها طبق قانون عمل کرده و در تظاهراتی آرام که به مناسبت روز جهانی کارگر انجام گرفته بود، در پارک لاله حضور داشتند و مرتکب هیچ جرمی نشده اند.»

او ادامه می دهد: « اغلب کسانی که هر روز به دنبال اعضای خانواده دستگیر شده خود به دادگاه می آیند مشکل مالی دارند و حتی بعضی از آنها نمی توانند هزینه ایاب و ذهاب خود به دادگاه ها را تامین کنند زیرا همسران و مردان نان آور آنها دستگیر شده اند.»

دو خواهر محمد اشرفی که از همدان به تهران آمده اند نیز در گفت وگو با «سرمایه» می گویند: «از 11 اردیبهشت به تهران آمده ایم تا از برادرمان خبری بگیریم اما هیچ خبری نداریم. هزینه زندگی در تهران بالاست و همسر و بچه محمد اشرفی هم با مشکلات مالی روزهای خود را می گذرانند.»

مادر جلوه جواهری تنها زن دستگیر شده ای که هنوز آزاد نشده از نگرانی هایش بابت سلامتی جلوه جواهری و پایان نامه تحصیلی اش با روزنامه «سرمایه» صحبت می کند و می گوید که ناچار است برای توضیح به دانشگاه دخترش برود و استادان را مجاب کند که موعد دفاعیه او را به تعویق بیندازند.

مادر کاوه مظفری زنی که بازنشسته آموزش و پرورش است نیز به روزنامه «سرمایه» توضیح می دهد: «اوایل دادگاه با این سخن که پرونده ها نیامده یا اینکه تحقیقات کامل نشده، سعی داشتند ما را از مقابل دادگاه بازگردانند اما حالا که این بهانه ها وجود ندارد آنها به ما پاسخی نمی دهند.»

هم اکنون کارگران و دانشجویان زندانی که خانواده های آنان هیچ خبری از آنان ندارند، عبارتند از: منصور حیات غیبی، جعفر عظیم زاده، سعید یوزی، جلوه جواهری، یونس ارژنگ امیر یعقوب علی، محسن احمدی رحمان علی دوستی، منتظر قائم محمود ایرانی فرد، اسماعیل اصحابی همایون جابری، نعمت ابراهیم نژاد داریوش عسگری، یونس عبدی حمید ملک زاده، پوریا پشتار، علی پارسا طه ولی زاده، ابوذر خادمی، سیدغفور میرزایی، علیرضا فیروزی، مهدی زلال، احد عسگری، زانیار احمدی عیسی عابدینی، محمد اشرفی، محسن ثقفی، علیرضا ثقفی، میثم جعفرنژاد محمد لطفی، غلامحسین رجبی بهنام ابراهیم زاده، احمد داوودی و سجاد سبزعلی پور.

به این تعداد باید جمعیت 15 نفره ای از کارگران «شرکت تعاونی فلزکار مکانیک» را نیز اضافه کرد که در روز جهانی کارگر در محل شرکت تعاونی دستگیر شده اند و هنوز اعضای خانواده این کارگران نیز از آنها اطلاعی ندارند.

گفتنی است اتهام بازداشت شدگان حضور در مراسم بدون مجوز در روز جهانی کارگر است.