٢- بستر مشترک خط مشی رهبری کومه له و فراکسیون
 فراکسیون ناسیونالیستی جدید،همانند تجربه شکل گیری جریان ناسیونالیستی موسوم به سازمان زحمتکشان در ٨ سال قبل، از بطن کومه له موجود و با گرد آوری نیرو از درون آن پا به میدان گذاشته است. ناسیونالیسم کرد یگ گرایش همیشه موجود در حیات سیاسی کومه له از بدو پیدایش آن و تاکنون بوده است. بعد از انقلاب ٥٧ و عروج چپ و رادیکالیسم در جامعه وبا  تشکیل حزب کمونیست ایران تحت هژمونی مارکسیسم انقلابی و سپس کمونیسم کارگری، گرایش ناسیونالیستی نقد و به  حاشیه رانده شد.
 اما این روند در دهه نود با شکست بلوک شرق و عروج ناسیونالیسم کرد در کردستان عراق قیچی شد. گرایش ناسیونالیستی درون کومه له از این اتفاقات اعتماد به نفس گرفت و بار دیگر افق و راه حل های خود را پيش كشيد. در نتیجه این اتفاق، ناسازگاری کمونیسم کارگری و ناسیونالیسم در کومه له تحت نام کشمکش " چپ و راست " تبلور یافت و به اوج رسيد. برای پایان دادن به این ناسازگاری و پیگیری سرراست اهداف و سیاست کمونیستی جریان کمونیسم کارگری و اکثریت قاطع رهبری، کادرها و اعضای حزب کمونیست ایران و کومه له در اوایل دهه نود از این جریان جدا شدند و در حزب کمونیست کارگری متشکل شدند. به دنبال این تحول مهم گرایش ناسیونالیستی باقیمانده در حزب کمونیست ایران و کومه له  میداندار شد و  جهت اصلی سیاست و بوِیژه پراتیک تاکنونی کومه له را تعیین کرده است. بر این اساس خط مشی و سنت و پراتیک ناسیونالیستی در این دو دهه اثرات عمیق سیاسی بر کومه له داشته است. در واقع، ناسیونالیسم، آن بستر مشترک سیاسی است که خط مشی کنونی رهبری کومه له و فراکسیون اخیر و جناح مهتدی – ایلخانی  و "سازمان زحمتکشان"  از آن تغذیه کرده اند. تمام هنر رهبری "ناسیونال- چپ" کنونی کومه له اینست که خود را در جناح چپ این گروهبندیهای صریحتر ناسیونالیستی تعریف کرده و در سازش مداوم با آنها بسر برده و نقطه تمایز جنبشی و سیاسی جدی را با آنها نمایندگی نکرده است. بلکه بر عکس این خط مشی هر از چند گاهی گروهبندیهای ناسیونالیستی درونی را از خود بیرون داده است.  فراکسیون جدید حاصل فصل مشترک ناسیونالیستی جدی با خط مشی رهبری  کنونی کومه له است. 

٣- علت سربرآوردن فراکسیون در شرایط کنونی
 در توضیح علت تشکیل فراکسیون کنونی  وتحرک مجدد گروهبندیهای دیگری تحت نام " طیف کومه له" در این شرایط میتوان به عوامل زیر توجه کرد.
الف : سترونی سیاسی خط مشی رهبری کنونی کومه له، ناتوانی سیاسی این خط مشی از نمایندگی کردن فعالیت سیاسی و اجتماعی میلیتانت و موثر در صحنه سیاست کردستان، پاسیفیسم عمیق آن و نقش حاشیه ای آن در جنبش "کردایه تی" موجب نارضایتی عمیق جریان ناسیونالیستی صریحتر درون کومه له است. فراکسیون و دیگر گرایشات ناسیونالیستی بازگشت تمام و کمال به  جنبش ملی و "کردایه تی" را راه حل ایفای نقش فعال کومه له میدانند، همان راه حل بی سرانجامی که به عبث ٨ سال قبل مهتدی- ایلخانی زاده با انشعاب خود در پیش گرفتند.
ب- عامل دیگری که مجال داده این فراکسیون نیرو بگیرد، انگشت گذاشتن آنها بر یک مسئله واقعی و آن هم حفظ فرمال اسم و قالب تشکیلاتی "حزب کمونیست ایران" توسط رهبری کنونی کومه له است. رهبری محدود نگر و مصلحت گرای فعلی کومه له هیچگاه این روند واقعی را درک نکرد، که با جدایی کمونیسم کارگری، حزب کمونیست ایران عمر سیاسی مفید ومثبت خود را سپری کرد. چسبیدن به آن اسم و قواره نه تنها فرمال بوده و هست، بلکه مجالی داد تا ناسیونالیستهای درون کومه له، در یکدوره محفل مهتدی- ایلخانی زاده و اکنون این جمع تحت نام بازگشت به قالب سازمانی کومه له نیرو جمع کنند. جریان ما و در راس آن منصور حکمت با تیزبینی مارکسیستی و با احساس مسئولیت ودرک درست، با قصد مصادره اعتبارکومه له توسط گرایش ناسیونالیستی به مقابله پرداخت. در مورد ضرورت کنار گذاشتن نام و قالب حزب کمونیست ایران در نوشته "دیپلماسی و یا انتخاب سیاسی" در سال ١٩٩٦ یعنی ٤ سال قبل ازانشعاب سازمان زحمتکشان و دوازده سال قبل از تشکیل این فراکسیون نوشت. در سخنرانی مشهور انجمن مارکس در سال ٢٠٠١ به روشنی از احیای کومه له کمونیست در مقابل کومه له ناسیونالیستها صحبت کرد. واقعیت اینست این انتخاب سیاسی در مقابل رهبری کنونی کومه له قرار گرفت. اما ظرفیت سیاسی و جسارت انقلابی انتخاب این راه حل را نداشتند. این فرصت را از دست دادند و اکنون عواقب کوته بینی سیاسی  و اشتباهاتشان را تجربه میکنند.
ج- و بالاخره عامل دیگری که اکنون جمع فراکسیون را وسوسه کرده، به این شکل ابراز وجود کنند، تاثیر شکست پروژه سازمان زحمتکشان است. سازمان زحمتکشان ٨ سال قبل با پلاتفرم مشابه "فعالیت تحت نام کومه له" و چرخش سریع به طرف جنبش ناسیونالیستی کرد و حتی در شرایط مناسبتر اقدام به جدایی از کومه له موجود نمود. روندهای بعدی بی پایگی محاسبات سطحی و بی مایگی انتخاب سیاسی آنها را نشان داد و موجب شکست وبحران سیاسی و سازمانی آنها را فراهم کرد. در شرایط شکست پروژه سازمان زحمتکشان و پاسیفیسم سیاسی کومه له کنونی، فراکسیون وسوسه شده که جریان سومی را تحت نام "کومه له" شکل دهد وبه بستر جمع کردن "طیف ناراضیان کومه له " از دو جریان دیگر تبدیل شود. این محاسبات بسیار سطحی تر و بی محتواتر از محاسبات گردانندگان سازمان زحمتکشان به چیزی جزناکامی این جریان منجر نخواهد شد. 

٤- سیاست کمونیستی در قبال کومه له و فراکسیون درونی آن:
کومه له و تحولات سیاسی و سازمانی آن در جامعه کردستان بازتاب دارد. بخشی از کارگران ومردم زحمتکش با تاثیر گرفتن از گذشته رادیکال و انقلابی این جریان هنوز توهمات خود را نسبت به این جریان ادامه میدهند. لازم است کارگر و زحمتکش و جنبش رادیکال در کردستان به درستی معنای این تحولات را متوجه باشند، تا به دنباله رو این یا آن شاخه کومه له تبدیل نشوند. واقعیت اینست هم سیاستهای رهبری کنونی کومه له  و هم سیاستها و اهداف این فراکسیون، دوری خود را با منافع کارگر و مردم زحمتکش در کردستان و گذشته چپ و کمونیستی کومه له به روشنی نشان داده است.
  امروز به روشنی لازمست هر کارگر و هر انسان متوهم به کومه له و یا فراکسیون آن، بداند که سیاست  کنونی اینها  هر دو ریشه مشترک دارند و نه تنها امید به بازگشت به رادیکالیسم و چپ گرایی را در این جریان خشکانده ، بلکه کومه له را از انقلابی گری چپ تهی کرده اند. تجربه دو دهه اخیراین حقیقت را اثبات کرده که خط مشی حاکم بر کومه له و فراکسیون اعلام شده اخیر و شاخه های مختلف تحت نام کومه له چیزی جز ناسیونالیسم و بی ربطی به منافع کارگر و زحمتکش و بی ربطی به گذشته کمونیستی و رادیکال خود کومه له نیست. واقعیت اینست  كه کومه له مدتها است پرچم کارگر و کمونیسم را در جامعه کردستان کنار گذاشته است.
اما مسئله مهم اینست كه، این پرچم بر زمین نمانده است. پرچم کارگر و کمونیسم و رهایی انسان را کمونیستهای صاحب سه دهه سنت مبارزه کمونیستی سیاسی و اجتماعی ونظامی جامعه کردستان و نسلی که اتفاقا در یک دوره معین  کومه له کمونیست را ساختند و در هدایت آن نقش موثر ایفا کردند، ونسل جوان کمونیست ایندوره که در حزب حکمتیست متشکلند، همه این سالها این پرچم رابرافراشته نگه داشته اند. اکنون آلترناتیو قوی کمونیستی در دسترس کارگران و مردم قرار دارد.هر کارگر آگاه و ضد استثمار، هر زن ضد تبعیض و برابری طلب، هر جوان پرشور و چپ و هر انسان عدالتخواه و همه مبارزین پیگیر سرنگونی بورژوازی و جمهوری اسلامی در کردستان سر راست میتوانند به صف کمونیستها و حکمتیستهایی بپیوندد که به روشنی کمونیسم و رادیکالیسم مبارزه اجتماعی کردستان را  نمایندگی میکنند. انتخاب حزب حکمتیست و گارد آزادی میتواند انتخاب سر راست و واقعی کارگران و کمونیستها در کردستان باشد.

حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست
٣١ تیر ١٣٨٧ - ٢١جولای ٢٠٠٨

به امید پیروزیتان. دستتان را به گرمی میفشارم.   
ابراهیم باتمانی /شیروانه

1 مرداد 1387
22 جولای 2008

شرکت کنندگان در بیانیه ای  همچنین خواهان آزادی همه زندانیان سیاسی که دریک سال گذشته به دست سرکوبگران گرفتارآمده اند شدند.

دربخشی از این بیانیه آمده است که:

"یک هفته از تائید حکم اعدام معلم، فرزاد کمانگر می گذرد، یک هفته است که همه ی واژه های زیبا زیر سوال رفته اند: آزادی، عدالت، پایداری، حقوق بشر، عشق، ملت و معلم!
 و ما امروز اینجا جمع شده ایم تا فریاد سر دهیم چرا؟

از سال گذشته روند خشونت ها از سوی دستگاه عدالت و ارگان های مربوطه در کردستان افزایش یافته است. حکم اعدام اعدام روزنامه نگاران کرد عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار، بازداشت و نگهداری همز مان 7 روزنامه نگار کرد در زندان در تابستان گذشته، بازداشت و صدور احکام سنگین برای فعالین، روزنامه نگاران و دانشجویان کرد: فرشاد دوستی پور، سهراب کریمی، محمد صالح ایومن، یاسر گلی، فرهاد حاجی میرزایی، حبیب الله لطیفی، سهراب جلالی، کاوه جوانمرد، صدیق مینایی، امجد غلامی و سلیمان شریفی؛ بازداشت و حکم سنگین برای فعالین حقوق بشر و حقوق زنان: محمد صدیق کبودند، روناک صفا زاده، هانا عبدی، فاطمه گفتاری و زینب بایزیدی، شکنجه و مرگ فعال سیاسی کاوه حسن زاده؛ فشار بر فعالین کارگری و صدور احکام سنگین برای آنها: محمود صالحی، شیث امانی و صدیق کریمی؛ بازداشت و شکنجه فعالین سیاسی: کمال شریفی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و ده ها نفر دیگر در شهرهای کردستان؛ فشار بر فرهنگیان و تبعید آنها: پیمان نودینیان، مسعود کردپور، شاهد علوی، حکم اعدام برای معلمی دیگر در دهگلان: انور حسین پناهی؛ و مرگ دانشجوی مظلوم کرد در بازداشتگاه اطلاعات سنندج، شهید ابراهیم لطف اللهی."

کمتیه کردستان حزب حکمتیست تجمع امروزبرای آزادی فرزاد کمانگر و زندانیان سیاسی دیگررا تلاشی مهم برای فشار به دستگاه های سرکوبگررژیم برای لغو حکم اعدام فرزاد میداند. این مبارزه بدون تردید باید ادامه یابد و این خواست را در اشکال مختلف بیان کند. یکسال گذشته ده ها نفر ازفعالین سیاسی و اجتماعی درشهرهای مختلف ایران و همچنین در کردستان، توسط نیروهای سرکوب و خفقان بازداشت ،زندانی و محکوم شده اند.تحت هیچ عنوانی و هیچ پاپوشی نباید اجازه داد که مبارزه مردم به این وسیله سرکوب شود و به فضای خفقان دامن زده شود. فعالیت برای لغو احکام اعدام و آزادی زندانیان سیاسی قدمی مهم درمبارزه علیه بیعدالتی و سرکوبگری است.
کمیته کردستان حزب حکمتیست ضمن حمایت  از این مبارزه ،  تاکید میکند که تنها، با پیگیری و اتکا به مبارزه مردم و توان و خواست آنها، و ،لغو حکم اعدام، برای فعالین سیاسی و ،آزادی همه زندانیان سیاسی، بدون مراجعه به "زبان" "قومیت"  " ملیت" ممکن است . حامیان این نوع فعالیت باید متوجه باشند که خانواده های زندانیان سیاسی در تهران و تبریزنیزمیتوانند و  ممکن است که  همراه با آزادی فرزاندانشان، خواهان آزادی همه زندانیان سیاسی باشند بدون اینکه به ملت و پرچمی آنها را منتسب کنند. مبارزه خانواده ها و فعالین برای آزادی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب و کارگران زندانی محمود صالحی و شیث آمانی  و مجبورکردن شاهرودی به آزادی زندانیان بهترین درس است، محدودیتی را برسمیت نمیشناسد و تماما آزادیخواهانه و انسانی است.اینگونه میتوان و باید رژیم سرکوب و خفقان  فاشیستی را افسارزد.
29 تیر 1387
19 جولای 2008

این اقدام در نوع خود بسیار با ارزش و امیدوارکننده است.سخنرانان قوانین و سنت های موجود را به نقد کشیدند شرکت کنندگان در مراسم بر پلاکاردها نوشتند (قتل  غیر انسانی شهین نصراللهی را محکوم می کنیم. قتل عمد تهدید آشکار جامعه است.)
متاسقانه تا کنون موارد زیادی از نوع این جنایت در مریوان اتفاق افتاده است اما غیر از ابراز همدردی و اظهار تاسف  اقدام دیگری صورت نمی گرفت. اما  مردم شهر مریوان و اورامان و روستای دزلی تنها به ابراز تنقر و تاسف اکتفا نکردند بلکه با شرکت در مراسم خاکسپاری شهین روش دیگری را به نمایش گداشتند آنها نشان دادند که دیگر شاهدان ساکتی نیستند. مردم دیروز با اعتراض شان نشان دادند که دفاع از انسانیت هنوز زنده است.با حرکتی که شرکت کنندگان به نمایش گذاستند این امید را دوباره زنده کردند که در مقابل ناموس پرستی می ایستند قوانین و سنتها و فرهنگی که به چنین  جنایتی اجازه می دهد را به چالش می کشند.
ما شهین و شهین های زیادی را متاسفانه از دست داده ایم اما اقدام امروز آغاز حرکتی برای جلوگیری از چنین جنایات و امیدی تازه برای به حداقل رساندن آن است.
بر همه انسانها ی آزادیخواه و برابری طلب و بخصوص رهبران و فعالین حقوق زنان  واجب است که در جهت تقویت و گسترش این مبارزات بکوشند.  باید کاری کرد که احدی جرات دست بلند کردن از هیچ زنی نداشته باشد. باید هر جنایتکاری بداند اگر بر علیه هرز نی دست به اقدامی بزند با مجارات مردم و بخصوص کمونیستها روبرو خواهد شد.                                                           
28 تیرماه    1387     ( 18 جولای 2008)

]]> متاسف شدن و اظهار همدردی با قربانیان این جنایت دردی را دوا نمیکند باید دست بکار شد.  بهر طریق ممکن باید به این جنایات اعتراض کرد . باید در تشییع جناره شهین نصراللهی وسیعا شرکت کرد. نباید گذاشت که بی سر و صدا این جنایت هم فراموش شود.

 مراسم تشییع جناره شهین را به حکومت و مرتجعین محلی تحمیل کنید. در مراسم ودر میان جمع های متعدد به این جنایت اعتراض کنید. با نوشتن طومار و جمع آوری امضا به قوانین موجود باید اعتراض کرد. باید خواستار دستگیری و محاکمه فاتلین شد. به هر طریق ممکن باید به این جنایت اعتراض کرد.
همه این اقدامات  در گرو دخالت فعال فعالین جنبش های زنان و مدافعین حقوق انسان است. این وظیفه  هر انسان آزادیخواه و برابری طلب است که برای جلوگیری از جنایاتی دیگز آنچه را که در توان دارد بکار اندازد.
ما ضمن محکوم کردن این جنایت و اظهارعمیق ترین همدردی به خاطر مرگ شهین نصرالهی، در این مبارزه در کنار شما مردم آزادیخواه و فعالین این مبارزه هستیم.

27 تیر 1387
 17 جولای 2008

]]>  

رژیم جمهوری اسلامی هنوزبرمردم حاکمیت دارد چرا که صرفا برسرکوب ، اعدام و شکنجه ، زندان و جنگ، مصیبت و استثمار کارگران و مردم محروم  متکی است. رژیم اسلامی قاتل بیش از صد هزارنفر ازمردم ایران است، فراری شدن میلیونها نفر و ایجاد زندانی بزرگ برای مردم، پرونده این رژیم  است .

 این رژیم اسلامی است که باید گورش را گم کند. این زندانها و سلول های مخوف اش است که باید ویران شوند و صرفا چند زندان برای حبس سران رژیم و جنایتکاران همکارشان اختصاص داده شود که تا آخر عمر در آنجا باشند، ما احکام اعدام را  ممنوع خواهیم کرد  حتی برای اینها ،.

 راهی جز مبارزه ای بی آمان برای سرنگونی این رژیم وجود ندارد. مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی  و برای جلوگیری از اعدام شهروندان جامعه باید بتواند رژیم اسلامی را از کرده خود پشیمان کند و این تنها راه واقعی است.

مردم مبارز، فعالین سیاسی و رفقای حکمتیست!

مبارزه برای آژادی فرزاد کمانگر و همه زندانیان سیاسی از دست جانیان حاکم بخشی از میارزه پیگیرانه ما برای آزادی زندانیان سیاسی است. باید همراه با خانواده فرزاد به مبارزه ای  همه جانبه برای آزادی او  ادامه داد.  فرزاد کمانگر را ازچنگ رژیم آدم کش و جنایتکار اسلامی باید  رها کرد.

22 تیر 1387

12 جولای 2008

]]> tag:www.oktoberr.org,2008://1.1460 2008-07-06T20:14:13Z 2008-07-06T20:16:48Z

]]>  این ترفند همه صاحبان سرمایه برای اخراج کارگران و حداکثر سود از دسترنج آنها و دیگر هم طبقه ایهایشان است، چرا که باز هم کارگران بسیارارزان و بدون هیچ مزایایی و با قرار داد های سفید برای هرچند مدتی که برای کارفرما ثروت بیافرینند استخدام میشوند. امروزدسته ای اخراج و مدتی دیگرتعداد دیگری از بیکاران به کارگرفته میشوند.  6 ماه قبل کارفرمای این شرکت بازهم حدود 30 نفر را اخراج کرد.
به این 30 کارگری که چند روزگذشته  اخراج  شدند نیز، طبق معمول بیمه بیکاری تعلق نمیگیرد چرا که کارفرما  در همکاری با  اداره کار، از همان روز اول استخدام این کارگران تا زمان اخراج بیمه کامل آنها راپرداخت نکرده است و به همین دلیل کارگران شامل بیمه بیکاری نمیشوند.علاوه بر این ، کارگرانیکه دیروزازکاراخراج شدند حقوق5 و 6 ماه گذشته را هم دریافت نکرده اند.
براستی بنا به کدام یک از این جرائم سنگین، این کارفرما و دیگر کارفرمایان  جنایتکار  را باید محاکمه کرد؟ چه وقت زمان این کار خواهد رسید؟ چه کسانی  این کار را خواهند کرد؟ سرمایه دارن تا کی میتوانند کارگران و خانواده هایشان را اینگونه تنبیه کنند و  بتوانند در شهر رفت و آمد کنند و شب بتوانند آرام بخوابند؟
 برخی اوقات کارگران اخراجی به این دلیل که حقوقهایشان درگرو است باز هم باید هرروزه به درگاه این خدایان زور و ثروت سجده کنند. تاوان این خاموشی ما را چه کسانی غیراز نسل اندرنسل طبقه ما  خواهد داد؟ 6 ماه قبل همین شرکت و همین جناب کارفرما که از برکت این رژیم و استثمار کارگران ثروت های باد آورده انباشته است، توانست 30 کارگردیگررا اخراج کند و کسی صدایش درنیامد، تا کی باید این وضعیت تحمل شود؟  کارگران باید متحد شوند تا اینکه نه فردا، بلکه همین امروز حقشان را ازحلقوم سرمایه داران و دولتشان بیرون بیاوردند.

کمیته کردستان حزب حکمتیست
2 تیر 1387
 22ژوئن 2008

مضامین این سمینارها عبارت بودند از:

١ـ اوضاع سیاسی ایران، مولفه های جدید

٢ـ حزب، رهبری،  مكانیسم های رهبری  سراسری حزب

٣ـ گارد آزادی

در مبحث "اوضاع سیاسی ایران، مولفه های جدید" پانلیستها عبارت بودند از رفقا:  ثریا شهابی، رحمان حسین زاده، فاتح شیخ، کورش مدرسی و محمود قزوینی.

در این مبحث ضمن اشاره به اوضاع جهانی، جدال میان قدرتهای بزرگ امپریالیستی برای تقسیم مجدد جهان، موقعیت جمهوری اسلامی در سطح بین المللی و منطقه ای، توازن قوا میان رژیم و مردم از زوایای مختلف مورد بحث قرار گرفت. تاثیرات این اوضاع بر موقعیت و صف بندیهای جدید میان اپوزیسیون جمهوری اسلامی، پولاریزه شدن صفوف اپوزیسیون، پرو رژیمی شدن بخش دیگری از اپوزیسیون بورژوائی بررسي شد. همچنین مساله تورم، گرانی و فقر و گرسنگي و محرومیت بیشتر مردم، موقعیت کارگر و کمونیسم در این اوضاع و راههای ایجاد بیشترین اتحاد میان مردم، به میدان آمدن طبقه کارگر و دخالتگری کمونیستی و نقشی که کمونیستها عموما و حزب حکمتیست خصوصا میتواند ایفا کند، به بحث و بررسي گذاشته شد.   

مبحث دوم این سمینار"حزب، رهبری و مکانیسمهای رهبری" بود.  پانلیستهای این سمینار رفقا بهرام مدرسی، حسین مراد بیگی(حمه سور)، خالد حاج محمدی، صالح سرداری و کورش مدرسی بودند.

 در این مبحث نیز به موقعیت کنونی حزب حکمتیست، رشد و دامنه نفوذ اجتماعی آن در ایران،  و چگونگی رابطه تشکیلات حزب در داخل ایران با رهبری موجود حزب، شیوه ها و ابزارهای رهبری کمونیستی، سبک و سنن کار تشکیلاتی و راههای پیشروی و موانع و مشکلات ما، رهبری حزب از نگاهی استراتژیک، نسل جدید کمونیستها و چگونگی دخیل کردن و عجین کردن این نسل در سطوح مختلف رهبری حزب از زوایای مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفت. همزمان بر اهمیت جايگاه يك رهبري سياسي و متمركز سراسري و در سطح بالای حزب بعد از کنگره و شکل و آرایش مناسب آن تاكيد شد.  

 روز سوم سمینارهای مقدماتی به مبحث گارد آزادی پرداخت و پالیستهای این سمینار نیز عبارت بودند از رفقا: اسد گلچینی، سلام زیجی، عبدالله دارابی و محمود قزوینی.  

در این سمینار نیز ضمن ارزيابي از موقعيت كنوني  گارد آزادی و نقش و جایگاه تا کنونی آن، دیدگاههای مختلف در مورد نقش گارد آزادی و چگونگی گسترش آن طرح شد. ، همچنین در رابطه با اوضاع خاورمیانه و مولفه های جدید، جنگهای نامتقارن، جمهوری اسلامی و باندهای فاشیست و نقش مخرب آنها در سیر مبارزات مردم برای رهائی از رژیم اسلامی، اهمیت ایجاد امکان دفاع از خود برای مردم و شکل دادن به نیروی گارد آزادی و نقش آن در معادلات موجود، ویژگی کردستان و جایگاه نیروی مسلح شهری، واحدهای نیمه منظم گارد و حضور رهبران کمونیست در میان مردم، سوالات موجود در رابطه با گارد آزادی، تجارب تاکنونی و اهمیت رفع اشکالات و موانع و .... ،  از زوایای مختلف مورد بحث و تبادل نظر قرار گفت.   

اعضای كمیته مركزی در این سمینارها با دخالت بسیار فعال و جدی خود جوانب مختلف مباحث فوق را مورد بررسی قرار داده و نقطه نظرات بعضا گوناگون را مورد مناقشه قرار دادند.  با توجه به وقت كافی ( یك روز برای هر مبحث)، این سمینارها كمك كردند تا اعضای كمیته مركزی حزب به دركهای مشترك و بعضا واحد از مباحث دست یابند. همزمان جوانب مختلف وراه حل های مناسب در جهت اتخاذ سیاستی فعال و دخالتگرانه کمونیستی و نقشی که حزب حکمتیست میتواند و باید ایفا کند در هر مبحث موشکافانه بررسی شد. 

مضمون این مباحث بنا به تصمیم كمیته رهبری به شیوه مناسب به اطلاع عموم  خواهد رسید.

بر اساس مباحث مطرح شده، از طرف ارگانهای رهبری حزب ( دفتر سیاسی و كمیته رهبری)، قطعنامه و اسناد مصوب  لازم  تهیه و در دستور كار حزب برای اجرا قرار خواهد گرفت.

سمینارهای بعدی در مورد مسائل گوناگون حزب و جامعه به تدریج و تا مقطع كنگره به همین روال برگزار خواهند  شد.

كمیته رهبری حزب حكمتیست

٣١ خرداد ٨٧ (٢٠ ژوئن ٢٠٠٨)

]]> گفته میشود که حقوق یک ماه دیگر نیزهمین روزها پرداخت میشود، و البته دقیقا به عکس العمل کارگران بستگی دارد و به همین دلیل است که پرداخت نشده است.

در پرریس اجحافات دیگری بر کارگران رفته است، از جمله اینکه سنوات سال 86 که بیش از 200 هزارتومان برای هر کارگراست، حق بن که 120 هزار تومان و همچنین مرخصیهای سال 85 نیزپرداخت نشده است.

آزادی جوامیرمرادی و طه آزادی

طبق خبر دیگری جوامیرمردادی و طه آزادی، 2 کارگر زندانی و از اعضا اتحادیه آزاد کارگران که در اول ماه مه در عسلویه دستگیر شده بودند، آزاد شده اند.آزادی این عزیزان را به خانواده آنها و همه کارگران مبارز تبریک میگوییم.

28 خرداد 87

17 ژوئن 08

23 خرداد 1387

]]>